قابوس نامه ( فارسى ) — الصفحة ٥٤٣

فهرست امثال و حكم فارسى « 1 »

كسى كه تند بود لجاج مكن ، و با كسى كه حسود بود مجالست مكن ، و با نادان مناظره مكن ، و با مردم مرائى دوستى مكن ، و با دروغ‌زنان معامله مكن ، و با بخيلان صحبت مكن ، و با كسى كه معربد و غيور بود شراب مخور و با زنان بسيار نشست و خاست مكن و سر خويش با كسى مگوى كه آب بزرگى و حشمت خويش ببرى 150

* ديگ به دو تن به جوش نيايد 150

* ديو آزموده به از مردم ناآزموده 171

ديوانگى گونه‌گونه است 76

راى دو كس نه چون راى يك كس باشد 40

رعيت را بلشكر مطيع توان كردن و لشكر را هم برعيت نگاه توان داشت كه دخل از رعيت حاصل شود و رعيت آبادان و بر جاى از عدل بود 233

* زن نيك عافيت زندگانى بود 129

زهر خوردن به گمان نه از دانايى بود 33

زيردستان را باك دار 54

زينهاردار نبايد كه زينهار خوار باشد 109

ستودهء جاهلان جاهلان باشند 37

سخت داشتن به از سخت جستن 103

سخن دوستان مردمان دوست دارند 184

سخن سرد تخميست كه ازو دشمنى رويد 47

سخن كه از وى بوى هنر نيايد ناگفته بهتر 28

سه بر دوست و دشمن گشاده‌دار : در سراى و سر سفره و بند كيسه بدان قدر كه ترا طاقت بود 260

سه تن بجاى رحمت‌اند : خردمندى كه زيردست بىخردى بود ، و ضعيفى كه قوى بر وى مسلط بود ، و كريمى كه محتاج لييمى بود 155

سه چيز مادام بسته دار : چشم و دست و زبان از ناديدنى و ناكردنى و ناگفتنى 260

شرم بسيار از روزى بكاهد 168

شرمگينى نتيجهء ايمانست بىنوايى نتيجهء شرمگينى است 36

شمشير كوتاه بدست دليران دراز گردد 99

صبورى دوم عاقليست 120

صحبت جز با مردم نيك نام مكن كه از صحبت نيكان مرد نيك‌نام شود 36

صحبت جوانان بر جاى بهتر كه صحبت پيران نه بر جاى 58

* عاشقى با بلاست 80