قابوس نامه ( فارسى ) — الصفحة ٥٤١

فهرست امثال و حكم فارسى « 1 »

* تنهايى به بسى ز هم‌جالس بد ( مصرع ) 141

* تنهايى دوستر دار از همنشين بد 140

* تو خفته‌اى و بخفته بر نيست قلم ( مصرع ) 91

تهور دوم جاهلى است 120

جز با خود راز خويش مگوى اگر بگويى آن سخن را زان پس راز مخوان 46

* جواب احمقان خاموشى دان 33

جهان بمردم بپاست و مردم به حيوان و نيكوتر حيوانى از حيوانات اسبست كه داشتن او هم از كدخدايى است و هم از مروت 123

جهان دارى بلشكر توان كردن و لشكر بزر توان داشت و زر بعمارت كردن بدست توان آوردن و عمارت بداد و انصاف توان كرد 218

چرب‌گويى دوم جادويست 149

چشمهء عمارت و خرمى عالم پادشاه دادگرست و چشمهء ويرانى و خرابى و دژمى عالم پادشاه بيدادگرست 233

چون پدر نباشد به از مادر نيست 263

چون چربو از پانه دريغ دارى كبابت خام آيد 216

چون شغلى فرمايى دو كس را مفرماى تا خلل از شغل و فرمان تو دور بود 150

چون طمع بريده گشت كار آسان شد ( مصرع ) 261

چون غله سپيد گشت اگر ندروند خود بريزد 59

چهار چيز بلاى بزرگست : همسرايهء بد ، و عيال بسيار ، و زن ناسازگار و تنگ‌دستى 121

* چه خفته و چه مرده كه هيچ دو را از عالم آگاهى نيست 90

چيزى كه بدشمنان ماند به كه از دوستان خواهى 103

چيزى كه نيكو نهاده باشد نيكوتر منه تا بطمع محال از ان بتر نيابى 63

حاجتمندى دوم اسيريست 154

* خاموشى دوم سلامت است و بسيار گفتن دوم بىخردى 47

* خانه به دو كدبانو نارفته بماند ( مصرع ) 150

خانهء كم آزارى در كوى مردميست 37

خانهء ملكان دادگر دير بماند و خانهء بيدادگران زود پست شود زيرا كه داد آبادانى بود و بيداد ويرانى 233

خداوندان چون شبان باشند و كهتران چون رمه 229

خرد نگرش بسيار زيان بود 167

* خر رفت و رسن برد 82