فضائل الخمسة من الصحاح الستة ( فضائل پنج تن ( ع ) در صحاح ششگانه اهل سنت ) ( فاسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٥٠

باب پنجاه و چهارم رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله براى ساختمان مسجد آجر تهيه مىكرد و در روز خندق به حفر خندق مىپرداخت و بخشى از سروده‌هاى آن حضرت صلَّى اللَّه عليه و آله

[ همان كتاب 4 / 298 ] به سند خود ، از « انس » روايت كرده است هنگامى كه اصحاب اين سخن را از رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله شنيدند در پاسخ آن حضرت گفتند :

نحن الَّذين بايعوا محمّدا

على الجهاد ما بقينا ابدا

؛ « ما كسانى هستيم كه در جهاد با دشمنان ، با حضرت محمّد صلَّى اللَّه عليه و آله بيعت كرده‌ايم و مادامى كه زنده‌ايم ، از بيعت با آن حضرت صلَّى اللَّه عليه و آله دست بر نمىداريم » .

[ همان كتاب 4 / 299 ] از « جندب » روايت كرده است كه گفت : در يكى از جنگها حضور مبارك رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله شرفياب بوديم ، انگشت آن حضرت آسيب ديد . حضرت رسول صلَّى اللَّه عليه و آله خطاب به انگشتش ، فرمود :

هل انت الَّا اصبغ دميت

و فى سبيل اللَّه ما لقيت

؛ « آيا تو همان انگشتى كه آسيب ديده و خون آلوده شده‌اى ؟ بايد هيچگونه اظهار ناراحتى نكنى ، چرا كه آنچه براى تو اتفاق افتاده است ، در راه رضا و خرسندى خداست » .

[ سنن بيهقى 7 / 43 ] از « عايشه » روايت كرده است كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله هرگز شعر نمىگفت و تنها اين بيت به زبان مباركش جارى شده است .

تفأَّل بما تهوى يكن ، فلقلَّما

يقال لشىء كان الَّا تحقّق

؛ « هر چيزى را كه دوست مىدارى ، به فال نيك بگير تا در نتيجه ، آن چيز در اختيار تو قرار بگيرد ؛ به دليل آنكه كمتر اتفاق افتاده است كه چيزى به زبان آيد و تحقق پيدا نكند » .

« عايشه » گويد : از آنجا كه شاعرى دون مقام حضرت رسول اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله است ، كلمهء « تحقّق » را به رفع خوانده است ، نه به نصب ، تا مبادا هم قافيه شده و صورت شعرى پيدا نمايد .

مؤلف گويد : پيش از اين ، در باب شجاعت آن حضرت در روز حنين ، اين كلام كه شبيه شعر است ، از حضرت نقل شد .

انا النّبى لا كذب

انا بن عبد المطَّلب