گنجينه بهارستان ( مجموعه رساله در علوم قرآن و روايى ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٢٥

باب الحذف في كلمات يحمل عليها أشباهها باب انداختن حرف در كلمه‌ها [ يى ] كه قياس كرده مىشود بر وى مانندهاى وى

وأيّه المؤمنون أيّه الثّقل * ن أيّه السّاحر احضر كالنّدى سحرا « 1 »

وأيّه المؤمنون « 2 » ، أيّه الثّقلان « 3 » ، أيّه السّاحر « 4 » حاضر شو همچو شبنم [ به وقت سحر ] « 5 » .

كتب الّا الّذى في الرّعد مع أجل * والحجر والكهف في ثانيهما غبرا

كتاب بىالف است همه مگر آنكه در رعد « 6 » با أجل است وحجر « 7 » ولها كتاب وكهف « 8 » من كتاب آنكه در دوّم گذشت .

والنّمل الأولى وقل آيتنا ومعا * بيونس الأوّلين استثن مؤتمرا

ونمل « 9 » وكتاب مبين اوّل . بگوى آياتنا بىالف است همه وبا هم . در يونس « 10 » دو اوّل را از اين حكم بيرون آر يعنى بىالف است در حالي كه فرمان‌بردارى .

في يوسف خصّ قرآنا وزخرفه * أولاهما وبإثبات العراق يرى

در يوسف « 11 » خاص كن به انداختن الف قرآنا وزخرف « 12 » أو اوّل هردو را « 13 » . وبه اثبات مصحف عراق ديده مىشود .

وسحر غير أخرى الذّاريات بدا * والكلّ ذو ألف عن نافع سطرا

وساحر جز دوّم والذّاريات « 14 » پيدا شد بىالف . وهمه با الف از نافع نوشته [ شده ] .

والأعجمىّ ذو الاستعمال خصّ وقل * طالوت جالوت بالإثبات مغتفرا « 15 »

واسم أعجمي خداوند استعمال است يعنى در قرآن بسيار مىآيد وخاص كردن به

( 1 ) . س : شجرا . ( 2 ) . نور / 31 . ( 3 ) . الرّحمن / 31 . ( 4 ) . زخرف / 49 . ( 5 ) . س : درخت را . ( 6 ) . آية 38 . ( 7 ) . آية 4 . ( 8 ) . آية 27 . ( 9 ) . آية 1 . ( 10 ) . آيات 15 و 21 . ( 11 ) . آية 2 . ( 12 ) . آية 3 . ( 13 ) . ح : يعنى قرآنا كه در اوّل يوسف وزخرف است خاص گردان به انداختن الف ه . ( 14 ) . آية 52 . ( 15 ) . س : مقتفرا .