مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٩٠
الحكاية
شعر ( رمل )
گر فلاطون را رسذ زين گون جنون * دفترِ طب را فروشويذ به خون « 2 » آنچنان ديوانگى بگُسست بند
كه همه ديوانگان پندم دهند
« 3 » و چون حقيّت حقيقت حضرتش معلوم عالميان شذ ، آنانك توفيق و عنايت حق رفيق جان ايشان شذه بوذ ، بنده و مريد گشته « 5 » نادم و مستغفر شذند ؛ گروهى كه در طغيان و كفران خوذ قساوتى داشتند ، در اندك زمانى مخذول و منكوب گشتند و لا يَزِيدُ الْكافِرِينَ كُفْرُهُمْ إِلَّا خَساراً ( 35 / 39 ) چنانك فرموذ
شعر ( هزج )
مشو تو منكرِ پاكان بترس از زخمِ بىباكان * كه صبرِ جانِ غمناكان ترا فانى كنذ فانى
اميذ است « 12 » كه تمامىء فضل مولانا شمس الدين در فصل مناقب او « 13 » گفته آيذ ، ان شاء اللّه تعالى وحده العزيز
( 3 / 14 )
الحكاية
الحكاية
: همچنان منقولست كه حرم مولانا كرا « 14 » خاتون رحمها اللّه كه در طهارت ذيل و نقاوت عرض ، مريم ثانى بوذ ؛ « 15 »
( 3 / 14 ) Z 28 آ B 21 ب K 70 37 , I , H ; 69 , I , T
( 5 ) كشته ZB : كشت K - - ( 12 ) اميذ است ZB : اوميد است K - - ( 13 ) او ZK : مولانا B - - ( 15 ) مريم ثانى بوذ ZB : خود را نظير نداشته بود K ( 2 ) كر فلاطون را . . . به خون : - NM ؛ - AM ( 3 ) آنچنان . . . دهند : NM ج 2 ، ص 321 / 1385 ؛ AM ص 134 / 27 ( 14 ) كرا : يكى از عنوانهاى زنان يونانى است ، مثل خانم و خاتون ( ر . ك به T ، ج 2 ، ديباجه ، ص IV - IIIX )