مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٦٣

الحكاية

شعر ( سريع )

فكن حديثا حسنا ذكره * و إنّما النّاس أحاديث

و همچنان كرد كه فرموذه بوذ ، و اشارت كرده و صذ هزار چندان ؛ و عاقبت‌الامر كمال حال به جائى رسيذ كه فرموذ

شعر ( رمل )

تو دلا چنان شذستى ز خرابى و ز مستى * سخنِ پذر نگوئى هوسِ پسر ندارى

( 3 / 549 ) همچنان از كرام اصحاب منقولست كه خدمت بهاء الدين بحرى در آبگرم رنجور عظيم « 8 » شذه بوذ ؛ چنانك بكلّى ازو اوميذ « 9 » حيات بريذند ، حضرت مولانا فرموذ كه همچنان با جامه خوابش برداشته بحمّام آبگرم بردند و در حوض دغدغى چندانى در ميان آبگرمش غوطه « 11 » داذ كه در شمار آيذ ؟ و تمامت ياران بىخوذ گشته از مذكور دست شستند و در حيرت افتاذند كه زين‌سان معالجهء غريب هيچ طبيب لبيب كسى را نكرده است « 13 » و كسى نديذه است و كسى را مجال دم زذن نبوذ مگر فرزندش صلاح الدين فرياذ برآورد ؛ حضرت مولانا بدست مبارك خوذ بهاء الدين را از آب بيرون آورده فرموذ تا لحظهء آسايش كنذ ؛ همانا كه چون برخاست طعام خواست و شفاى عاجل حاصل گشته روانه شذ و گفت :

. . . . . . . . . .

( 3 / 549 ) Z 160 آ B 149 ب K 348 77 , II , H ; 226 , I , T

( 8 ) عظيم BK : - Z - - ( 9 ) اوميد BK : اميذ Z - - ( 11 ) غوطه BK : غوط Z - - ( 13 ) نكرده است BK : نكرده Z