مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٦١

الحكاية

شعر « 1 » ( هزج )

برين حالم كه مىبينى و ز آن نالم كه مىدانى

شعر « 3 » ( هزج )

كشاكشهاست در جانم كشنده كيست مىدانم * دمى خواهم بياسايم و ليكن نيستم امكان

همانا كه خرابات عاشقان عمارت‌پذير نيست و در عبارت بيان نمىگنجذ

شعر « 8 » ( هزج )

آن علم كه در مدرسه حاصل گردذ * كارى دگرست « 9 » و عشق كارى دگرست

« 10 » و زين الدين گفت كه از هيبت مولانا بر من چنان حالتى طارى شذ كه تا چه وقت بيخوذ افتاذه بوذم ؛ چون به خوذ آمذم ، سر بر قدم مباركش نهاذم و استغفار كردم و باخلاص تمام مريد مخلص گشته محبّ سماع شذم ؛ چنانك سماع بكلّى غذاى جان من شذ ؛ تمامت علما آفرينها كرده اعتقادشان يكى در هزار شذ

( 3 / 547 ) همچنان « 15 » خدمت چلبى شمس الدين ابن مدرّس و سيّد الادبا مولانا فخر الدين ديودست چنان روايت كردند كه در آن زمان جماعتى از علماى شريعت در تحريم رباب چيزها مىگفتند « 17 » و منع رباب مىكردند ؛ خبر به حضرت مولانا رسيذه « 18 » فرموذ كه آهن سرد مىكوبند ؛

. . . . . . . . . .

( 3 / 547 ) Z 159 ب B 149 آ K 347 - 348 7 - 67 , II , H ; 126 , I , T

( 1 ) شعر ZK : - B - - ( 3 ) شعر BK : - Z - - ( 8 ) شعر BK : بيت Z - - ( 9 ) b دكر ZK : ديكر B - - ( 10 ) دكر ZK : ديكر B - - ( 15 ) همچنان BK : الحكاية Z - - ( 17 ) مىكفتند ZK : - B - - ( 18 ) نارسيذه ZK : نارسيد B