مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٥٩

الحكاية

شعر ( رمل )

پس كلامِ پاك در دلهاى كور * مىنپايذ مىروذ تا اصلِ نور

« 2 » و جماعتى كه آن جايگاه از اهل انكار حاضر بوذند انقياد نموذه زنّارها بريذند و مريد مخلص شذند

( 3 / 546 )

الحكاية

الحكاية

: همچنان خدمت ملك المدرّسين ، زبدة المتأخّرين ، بحر المعقول و المنقول ، الجامع بين الفروع و الاصول ، مولانا زين الملة و الدين عبد المؤمن التوقاتى رحمة اللّه عليه كه استاذ اكابر علوم و نادر ممالك روم بوذ و او را نعمان ثانى « 8 » و عمّان معانى خواندندى و در عمل تقوى و علم فتوى ابو يوسف دوم بوذ و اين بنده هم از شاگردان كمتر اوست ؛ روزى در مجمع علماى توقات در مدرسهء معين الدين پروانه تغمّد اللّه بغفرانه روايت كرد كه در زمان حضرت مولانا من در قونيه معيد مولانا شمس الدين ماردينى بوذم ؛ در مدرسهء جلال الدين قرطايى رحمه اللّه همچنان روزى جماعت فضلا در خدمت شمس الدين ماردينى از بزرگى نسب و جلالت حسب و اخلاق محمّدى و كرامات مولانا حكايت مىكردند و او بصدق تمام تصديق مىكرد و تحسين مىداذ و مىگريست و ديگران هم مىگريستند و مرا در ضمير دل تردّدى افتاذ كه اين چنين بزرگى و پاذشاهى و عالمى عاملى چرا برقص و سماع شروع مىكنذ و خلاف شرع را جائز مىدارذ و اين طريقت در امور شريعت نامشروع است و من هرگز اين خطرت را اصلا به زبان « 19 » نياوردم ؛ از ناگاه

( 3 / 546 ) Z 158 ب B 148 ب K 346 47 , I , H ; 816 , I , T

( 8 ) نعمان ثانى ZB : نعمان الثانى K - - ( 19 ) به زبان ZK : بر زبان B ( 2 ) پس . . . نور : NM ، ج 2 ، ص 264 / 316 ؛ AM ، ص 112 / 9