مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٥٥

الحكاية

( 3 / 542 ) همچنان هم ازو منقولست كه در خان صاحب اصفهانى فاحشه زنى بوذ به‌غايت جميله ؛ و او را كنيزكان بسيار در كار بوذند ؛ همانا كه روزى حضرت مولانا از آنجا مىگذشت ، آن عورت پيش دويذه « 3 » سر نهاذ و در پاى خذاوندگار افتاذه « 4 » تضرّع و شكستگى مىنموذ ؛ فرموذ كه رابعه رابعه رابعه ؛ كنيزكان او را خبر شذ ، بيكبارگى بيرون آمذه سر در قدم او نهاذند ؛ فرموذ كه زهى پهلوانان ! زهى پهلوانان ! زهى پهلوانان كه « 6 » اگر باركشى شما نبوذى ، « 7 » چندين نفوس لوّامهء امّاره را كه مغلوب كردى « 8 » و عفّت عفيفهء زنان كجا پيذا شذى ؛ همانا كه از بزرگان زمان « 9 » يكى گفته باشذ كه اين چنين بزرگى با قحّاب خرابات چندين پرداختن و ايشان را بانواع نواختن وجهى ندارذ ؛ فرموذ كه حاليا او در يكرنگى مىروذ و خوذ را چنانك هست بىزرق مىنمايذ ؛ اگر مردى تو نيز چنان شو و از دورنگى بيرون آى تا ظاهر تو همرنگ باطن شوذ و اگر ظاهر « 13 » و باطن تو يكسان نشوذ ، باطل شوذ و عاطل گردذ ؛ عاقبت‌الامر آن خاتون جميله رابعه‌وار توبه كرده كنيزكان خوذ را آزاذ كرد ؛ و خانه‌اش را يغما فرموذ و از نيك‌بختان آخرت گشته ارادت آورد و بسيار بندگيها نموذ

( 3 / 543 ) همچنان منقولست كه در دروازهء آقسرا ضريرى بوذ روشن ضمير ؛ روزى براى عشق مولانا نانى مىخواست ؛ « 18 » و خدمت

. . . . . . . . . .

( 3 / 542 - 543 ) Z 157 ب B 147 ب K 342 - 343 17 , II , H ; 416 , I , T

( 3 ) دويده BK : دويذ Z - - ( 4 ) افتاذه ZK : افتاد و B - - ( 6 ) زهى پهلوانان كه B : زهى پهلوانان K زهى كه Z - - ( 7 ) نبوذى ZK : بوذى B - - ( 8 ) كردى BK : - Z - - ( 9 ) زمان BK : - Z - - ( 13 ) ظاهر ZK باطن B - - ( 18 ) مىخواست ZB : خواست K