مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٥٤

الحكاية

تمام از پذر خوذ التماس نموذ كه او را مريد مولانا كنذ ؛ و پذرش دايم « 1 » مانع مىشذ ؛ عاقبت مجمعى « 2 » عظيم ساخته حضرت مولانا موى آن فرزند را برگرفت ؛ مگر كه خواجه از محبّان شيخ اوحد خوئى بوذ ؛ مخفى در گوش شيخ گفته باشذ كه عجبا اين پسر من به عمل خوذ به خذا خواهذ رسيذن يا مولانا به خذاش خواهذ رسانيذن ؟ و چون شيخ اوحد الدين از جملهء عاشقان مخلص مولانا بوذ ، جواب داذ كه درين باب هيچ مگو ؛ در حال حضرت مولانا فرموذ كه تا بگويذ كه « 7 » غمى نيست ؛ و اللّه و اللّه آن فرزند اوّل به خذا رسيذ آنگاه مريد من شذ ؛ تا جذبهء عنايت او را نكشيذ بسوى ما ندويذ ؛ شيخ اوحد الدين نعرهء بزذ و جامها را چاك زذه سماع عظيم شذ ؛ « 10 » گويند : مردى بوذ گرم‌رو و صاحب دل ؛ پيوسته بر در خذاوندگار آمذى و طلب غزليّات نو كردى ؛ فرموذى كه « 11 » در را گشاذندى و در خلوت با او مصاحبت كردى ؛ همچنان در نقل مولانا ، شيخ اوحد الدين برهنه گشته بوذ و فرياذها مىكرد و مىزاريذ و مىگفت : اى عزيز عزيز عزيز ! « 14 » چون آمذى و چون رفتى كه هيچ كس « 15 » ترا نشناخت و اين بيت را مىگفت

شعر ( رمل )

در جهان آمذ و روزى دو بما رخ بنموذ * آن‌چنان زوذ برون شذ كه ندانم كه كه بوذ

همچنان آن خواجه با اهل و عيالِ خوذ مريد شذند

. . . . . . . . . .

( 1 ) دايم ZK : - B - - ( 2 ) مجمعى Z : مجمع BK - - ( 7 ) بكويد كه Z : بكويد BK - - ( 10 ) ZK : - B - - شذ ZK : + كه B - - ( 11 ) كه ZK : - B - - ( 14 ) عزيز ZK : - B - - ( 15 ) كس ZB : كسى K