مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٥٠

الحكاية

هركه از ياران ما به خواستن خواستهء دنياوى كف گشايذ ما از وى اعراض خواهيم « 2 » كردن ؛ چه ما درخواست را بياران خوذ بربسته‌ايم نحن علّمنا « 3 » أن نعطى و ما علّمنا أن نأخذ

شعر ( رمل )

گفت پيغامبر كه جنّت از إله * گر همىخواهى ز كس چيزى مخواه

ور نخواهى من كفيلم مر ترا * جنةالمأوَى و ديذارِ خذا

« 5 » ( 3 / 537 ) همچنان « 7 » منقولست كه روزى يكى سؤال كرد كه شپش كشتن گناهى دارذ ؟ فرموذ كه چون دست را بشوئى آن گناه زائل مىشوذ « 8 »

( 3 / 538 ) همچنان از ياران صحبت و اقران قربت منقولست كه خدمت خواجه مجد الدين مراغى را كنيزكى بوذ رومى اصل ؛ پيوسته حضرت مولانا او را صدّيقه گفتى ؛ همانا « 11 » كه آن كنيزك دم‌به‌دم كرامات مىگفت كه نور سبز ديذم ، نور سرخ ديذم ، نور سياه ديذم ؛ فلان فرشته را مشاهده كردم ؛ روح فلان ولى و امّا نبى به من جلوه كرد ؛ خواجه مجد الدين بذدل مىشذ كه دريغا كنيزكان خانه صور . « 14 » غيبى را مىبينند و ما هيچ نمىبينيم و غيرتى مىكرد ؛ روزى به حضرت مولانا رسيذ ؛ مىخواست كه از آن حكايت روايتى كنذ ، فرموذ كه آرى ، نور در سواد ديذگانست ؛ بعضى را به تفرّج شاهدان مبتلا مىكنذ ، باز بعضى را

. . . . . . . . . .

( 3 / 537 - 538 ) Z 156 آ B 146 آ K 339 76 - 66 , II , H ; 80 - 706 , I , T

( 2 ) خواهيم ZK : خواهم B - - ( 3 ) علمنا KB : نعلمنا ( ! ) Z - - ( 7 ) همچنان BK : الحكاية Z - - ( 8 ) مىشوذ BK : + الحكاية Z - - ( 11 ) همانا كه BK : همانا Z - - ( 14 ) صور FK : صورت Z ( 5 ) كفت . . . خذا : NM ، ج 6 ، ص 290 / 333 - 334 ؛ AM ، ص 558 / 25