مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٤٧

الحكاية

شعر ( رمل )

جان چو روزست و تنِ « 2 » ما چو شب و ما « 1 » به ميان * واسطهء « 3 » روز و شب خوش به مثالِ سحريم

فى الحال سر نهاذ و روانه شذ

( 3 / 531 )

الحكاية

الحكاية

: « 5 » همچنان روزى حضرت سلطان ولد قدّسنا اللّه بسرّه « 6 » المؤيّد حكايت فرموذ كه بعد از آنك در شام تحصيلها كرده بوذم و در انواع علوم انگشت‌نما گشته به شهر حلب رسيذم ، جميع علماى بحّاث را در هر فنّى كه سؤال كردند ، ملزم كردم و هيچ كسى را مجال نطق و نطق نبوذ ؛ چون به قونيه وصول افتاذ ، تمامت فضلاى شهر در مدرسهء والدم جمع آمذند ؛ همانا كه حضرت پذرم از من ارمغانى لطائف « 11 » خواست كرد ؛ « 10 » نكت « 9 » غريب كه استحضار كرده بوذم من اوّلها إلى « 12 » آخرها « 22 » فروخواندم ؛ بتصوّر آنك بسبب ذوقيّات معانى حضرت پذرم تاركست « 13 » و برينها مشغول نيست و من درين فن « 23 » عديم‌المثلم ؛ « 24 » فى الحال حضرت « 14 » مولانا مجموع آن نكتها را كما كان اعاده كرده بيانها فرموذ كه همگان واله ماندند ، و باز نكتها را قلب كرده چندانى دلايل و انحصارات فرموذ كه در بيان گنجذ ؟ و همچنان در ميان آن بيان ظاهر سخن را « 17 » در باطن آميخته نعره‌ها برخاست و من جامه‌ها را چاك زذه در قدم مباركش غلطان شذم ، همانا كه تمامت علما حيرت نموذه « 18 » تحسينها داذند و از آن فطانت و فراست متعجّب ماندند

( 3 / 531 ) Z 155 آ B 145 آ K 336 46 , II , H ; 406 , I , T

( 2 ) و تن BK : تن Z - - ( 1 ) و ما ZB : ما K - - ( 3 ) واسطهء . . . مثال ZBhK : خوش بمثال K - - ( 5 ) الحكاية همچنان K : منقولست كه همچنان Z منقولست كه B - - ( 6 ) بسرّه Z : بنوره BK - - ( 11 ) لطائف ZK : لطيفه B - - ( 10 ) كرد BK : - Z - - ( 9 ) نكت BK : نكتهء Z - - ( 12 ) الى ZB : و K - - ( 22 ) آخرها ZK : اخر B - - ( 13 ) تاركست KB : تاريكست Z - - ( 23 ) فن ZK : فنون B - - ( 24 ) المثلم ZK : المثل B - - ( 14 ) حضرت Z : - BK - - ( 17 ) سخن را ZB : سخن K - - ( 18 ) نموذه ZK : نمود B