مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٢٥

الحكاية

شعر ( رمل )

معنى قرآن ز قرآن پرس و بس * و ز كسى كآتش ز دست اندر هوس

« 2 » همگان سر نهاذند و مستغفر گشته مريد شذند

( 3 / 512 ) همچنان روزى خدمت « 4 » چلبى شمس الدين ولد مدرّس از يكى شكايت كرد كه فلان دانشمند به من گفت كه پوستت بكنم ؛ حضرت مولانا فرموذ كه زهى مرد كه اوست و ما شب و روز در حسرت آنيم كه پوست را بكنيم و از زحمت پوست برهيم تا به رحمت دوست برسيم ؛ زنهار تا بيايذ و از پوستمان خلاص دهذ ؛ چون اين خبر به گوش دانشمند رسيذ ، غلطان غلطان به حضرت مولانا بيامذ و بعشق تمام مريد شذ و فرجى پوشيذه در « 10 » باطن خوذ فرجى و مخرجى بيافت و از سلك اوليا گشت

( 3 / 513 ) همچنان « 12 » مگر حضرت مولانا در سماع بوذ ، و يكى « 13 » از ناگاه نعرهء بزذ و جامها را دريذن گرفت ؛ فرموذ كه اگر او را بذين‌سو آرى هم جامه‌ات بدرّذ و هم جان خوذ را هلاك كنى ؛ سعى كن تا بذآن‌سو روى ، تا ابد سلامت مانى ؛ چون آن درويش به گوشهء خوذ رسيذ همان ساعت جان تسليم كرده به آخرت پيوست

( 3 / 514 ) همچنان خدمت عزيزى از ياران بزرگ روايت كرد كه روزى حضرت مولانا « 18 » دوات و قلمى خواسته برخاست و بر در باغچهء مدرسه اين ابيات را بنبشتن « 19 » فرموذ :

. . . . . . . . . .

( 3 / 512 - 514 ) Z 149 آ B 139 ب K 320 - 321 05 , II , H ; 975 , I , T

( 4 ) خدمت ZB : - B - - ( 10 ) در Z : و در BK - - ( 12 ) همچنان BK : الحكاية Z - - ( 13 ) يكى Z : + ناكاه BK - - ( 18 ) مولانا ZB : + تا K - - ( 19 ) بنبشتن ZK : نبشتن B ( 2 ) معنى . . . هوس : NM ، ج 5 ، ص 200 / 3128 ؛ AM ، ص 517 / 15