مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٢٢

الحكاية

شعر ( رمل )

هست سنّت ره جماعت چون رفيق * بىره و بىيار افتى در مضيق « 2 » جمع كن خوذ را جماعت رحمتست

تا توانم با تو گفتن آنچ هست

« 3 » همچنان فرموذ « 4 » كه از نوشروان عادل پرسيذند كه از عقل و مال و دولت كذامين بهترست ؟ گفت : اتّفاق خلقان و اجتماع ياران ؛ يعنى هرجا كه اتّفاق و اجتماع هست هر سه حاصلست و اصلا خشونت و تعنّف به كار نيست و اين بيت را فرموذ « 7 »

شعر ( رمل )

إن تكن فظّا غليظا لم يكن أمرك نافذ * لاين النّاس و إلّا تجد النّاس قنافذ

( 3 / 509 ) همچنان روزى حضرت مولانا جمع ياران را مرحمت فرموذه وصيّت كرد و گفت : « 12 » اللّه اللّه چندانك صحبت و خدمت شيخ دست دهذ به غير از خدمت و ملازمت صحبت او همه هيچ است ، و اگر صحبت او دست ندهذ مصاحبت اصحاب از واجباتست و اگر آن هم دست ندهذ ، مشغولى با كلام ايشان از همه « 15 » اولاترست و اگر آن هم دست ندهذ به طاعت حق مىبايذ مشغول شذن ؛ و آن صحبت را بتضرّع عظيم و نياز موسى « 17 » التماس نموذن و سايهء يار دينى را طلب داشتن

. . . . . . . . . .

( 3 / 509 ) Z 148 ب B 139 K 319 84 , II , H ; 775 , I , T

( 4 ) فرموذ ZB : فرموده است K - - ( 7 ) فرموذ ZK : فرموده كه B - - ( 12 ) و كفت ZK : كه كفت B - - ( 15 ) از همه ZK : - B - - ( 17 ) موسى ZK : عليه السلام B ( 2 ) هست . . . مضيق : NM ، ج 6 ، ص 300 / 502 ؛ AM ، ص 563 / 7 ( 3 ) جمع . . . هست : NM ، ج ، 4 ، ص 473 / 3294 ؛ AM ، ص 412 / 8