مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٢٠

الحكاية

و نوح از دفع آن عاجز شذه بوذ ؛ به حضرت حق تعالى ناليذه ؛ عاقبت‌الامر حق تعالى مرضى مهلك در ايشان حادث كرد كه معالجهء آن جز حدث آدمى نبوذ ؛ حكماى آن قوم اتّفاق كردند بتناول حدث آدمى ؛ همانا كه از غايت ناموس و شرمسارى از همديگر پنهانى مىرفتند و از آنجا مىخوردند تا هيچ « 5 » از آنها نماند ؛ بعد از آن حق سبحانه و تعالى عمّا يقول الظالمون علوّا كبيرا ( 17 / 43 ) على التوالى « 6 » چهل روز تمام باران عظيم فروفرستاذ وَ فارَ التَّنُّورُ * ( 11 / 40 ؛ 23 / 27 ) از زير پيذا شذ وَ خَسِرَ هُنالِكَ الْمُبْطِلُونَ ( 40 / 78 ) همه را غرق طوفان گردانيذ ؛ همانا كه « 9 » انكار ابرار و طنّازى كردن اسرار نامبارك است و زيانمندى عظيم ؛ و لله الحمد طوّافان « 10 » آن طوفان بلا در كمين‌اند و كمان قدرت در قبضهء قوّت ايشانست ، ياران ما را « 11 » بقا باذ ، درين چند روز عاقبت احوالشان معلوم شوذ ؛ چنانك فرموذ :

شعر ( رجز )

روزى دو باغِ طاغيان گر سبز بينى غم مخور * چون اصلهاى بيخشان از راهِ پنهان بشكنم

و همچنان « 16 » حضرت ولد هم از آن طوفان بىنشان نشان داذ و از كيفيّت شان ايشان بازگفت و گفت :

. . . . . . . . . .

( 5 ) هيچ Z از آنها BK - - ( 6 ) على التوالى BK : - Z - - ( 9 ) همانا كه BK : + از Z - - ( 10 ) طوفان K : طوفان ZB - - ( 11 ) ما را ZB : - K - - ( 16 ) و همچنان ZK : - B