مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥١٨

الحكاية

( 3 / 504 ) همچنين درويشى از مكر نفس و هواى او ملول شذه بوذ ؛ شبى پير خوذ را در خواب ديذ « 2 » كه طشتى پرزيبق پيش وى نهاذ و الماسى بدست او داذ و بذآن شمشير الماس چندانك زيبق را دو پاره مىكرد باز بهم مىشذ و هموار « 4 » مىگشت و او ازين كوشش عاجز گشته بيذار شذ ؛ شيخ را بر سر بالين خوذ ايستاذه ديذ ؛ « 5 » فرموذ كه تا هنگام مردن بايذ كه دست از مجاهدهء نفس و كوشش بازندارى و به قدر امكان در قتل نفس خونى تهاون نكنى ؛ از آنك تا نفس نميرذ از مكر او نتوانى رهيذن

شعر ( رمل )

مىكشانش در جهاد و در قتال * مَرْدوار اللّهُ يُجْزِيك الوِصَال « 9 » « 19 » تا نميرى نيست جان كندن تمام

بىكمالِ نردبان نآئى به بام

« 10 » ( 3 / 505 ) همچنان روزى فرموذ كه از شيخى پرسيذند كه فلان الدين مريد كيست ؟ گفت : چه مىگوئى ؟ او از شيخى مىميرذ و « 12 » اين بيت را گفت :

شعر ( رمل )

هركه اندر عشق يابذ زندگى * كفر باشذ پيشِ او « 14 » جز بندگى

« 24 » باز فرموذ « 15 » كه آن كسى كه حلاوت بندگى و مريدى را دريافت به همه عمر خوذ آرزوى شيخى نكنذ ؛ همچنان بزرگى به خدمت شيخى كس فرستاذ كه

. . . . . . . . . .

( 3 / 504 - 505 ) Z 147 ب B 138 آ K 316 54 , II , H ; 275 , I , T

( 2 ) ديذ ZK : ديده B - - ( 4 ) هموار ZK : همواره B - - ( 5 ) ديذ ZK : بود B - - ( 9 ) الوصال BK : + شعر Z - - ( 12 ) و ZK : + او B - - ( 14 ) b او ZK : - B - - ( 15 ) باز فرموذ BK : - Z ( 19 ) مىكشانش . . . الوصال : NM ، ج 3 ، ص 60 / 1061 ؛ AM ، ص 219 / 5 ( 10 ) تا نميرى . . . به بام : NM ، ج 6 ، ص 314 / 724 : AM ، ص 569 / 19 ( 24 ) هركه اندر . . . بندكى : NM ، ج 5 ، ص 119 / 1866 ؛ AM ، ص 480 / 1