مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥١٤

الحكاية

شعر « 1 » ( منسرح )

آهنِ هستى من « 2 » صيقلِ عشقش چو يافت * آينهء كون شذ رفت ازو آهنى

( 3 / 499 ) همچنان روزى جماعتى « 4 » از علماى دين سؤال كردند كه تفسير وَ هُوَ مَعَكُمْ ( 57 / 4 ) چگونه باشذ ؟ مثال فرموذ كه چنانك معيّت بهار به همه اجزاى عالم آميخته است « 6 » و همشان ازو زنده‌اند و خندان‌اند ؛ « 7 » چنانك هر گلى و گلى و سنگى و رنگى ازو منوّر و مزيّن گشته‌اند ؛ امّا خصوصيّت بهار با جزو خار و نفس خارا چنان نيست كه با گل احمر و لعل انور و همچنان خصوصيّت معيّت اللّه با روان انبيا و اوليا آن‌چنان نيست كه با عوام و معيّت پاذشاه « 10 » با مقرّبان خوذ آن‌چنان نيست كه با سايسان و خربندگان و غلامان ناشى

شعر ( رمل )

چون « 13 » معيّت با همه‌ست اللّه را * آن معيّت جو كه داذ آگاه را

و همچنان معيّت مدرّس با مبتدئ نوآموز آن‌چنان نبوذ كه با طالب علم مستدلّ ، و هذه كفاية ، همشان سر نهاذند و مريد شذند

( 3 / 500 ) همچنان از خدمت ياران « 16 » منقولست كه روزى اميرى « 17 » معتبر به زيارت آمذه بوذ ؛ سؤال كرد كه سگ ماذه را بچگان هرچه بيشترست

. . . . . . . . . .

( 3 / 499 - 500 ) Z 146 ب B 137 آ K 313 24 , II , H ; 865 , I , T

( 1 ) شعر BK : - Z - - ( 2 ) من ZK : - B - - ( 4 ) جماعتى از K : از جماجت B - Z - - ( 6 ) آميخته است BK : آميخته Z - - ( 7 ) خندان‌اند چنانك ZB : خندان K - - ( 10 ) پاذشاه . . . شعر ZK چون . . . آكاه را B - - ( 13 ) a چون BK : چو Z - - ( 16 ) ياران ZK : + كبار B - - ( 17 ) اميرى Z : امير BK