مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٠٩

الحكاية

برگرفت و از روزن او فروانداخت ؛ درويش نظر كرد ، همان خمره را پرزر ديذ ؛ سرنهاذه حمد بارى را « 2 » به اقامت رسانيذ و گفت : اقرار كردم كه اشارت وَ فِي السَّماءِ رِزْقُكُمْ وَ ما تُوعَدُونَ ( 51 / 22 ) حق است و راست ، « 4 » حاشا كه دروغ باشذ

شعر « 5 » ( رمل )

اى نموذه تو مكان از لا مكان * فى السمَاءِ رِزْقُكُم كرده عيان

« 6 » ( 3 / 494 ) همچنان از علماى اصحاب چنان منقولست كه روزى حضرت مولانا در تفسير سرّ شاوروهنّ و خالفوهنّ معانى مىفرموذ ؛ گفت :

روزى ابن مسعود رضى اللّه عنه در شهر بصره بر بام « 9 » سراى خوذ سير مىكرد ، بخاتون خوذ اشارت كرد كه من ازين بام فرومىجهم ؛ زن فرياذ كرد ، گفت : نشايذ ؛ نشنيذ و از آن بام بلند فروجهيذ ؛ از حكم قضا پايش شكسته شذ ؛ بعد از آن كه صاحب فراش شذه بوذ جماعتى قصّاد از دمشق بيامذند كه فارس‌ترين مردم درين زمان توئى ، بايذ كه حاضر شوى تا به مشورت اكابر عثمان را از ميان برگيريم كه طال فينا مكثه ؛ « 15 » گفت : العذر « 17 » واضح و الغدر فاضح ، درين حالم كه مىبينيذ و اصلا مجال حركت ندارم و به بركت آن شكست « 16 » از آن

. . . . . . . . . .

( 3 / 394 ) Z 144 ب B 136 ب K 311 83 , II , H ; 465 , I , T

( 2 ) بارى را ZK : بارى B - - ( 4 ) راست ZK : + است B - - ( 5 ) شعر BK : Z - - ( 9 ) بر بام B : به بام ZK - - ( 15 ) مكثه K : مكثك ZB - - ( 17 ) العذر . . . فاضح Z : العذر فاضح و العذر فاضح B العذر فاصح K - - ( 16 ) شكست BZ : شكسته K ( 6 ) اى نموذه . . . عيان : NM ، ج 2 ، ص 461 / 3804 ؛ AM ، ص 190 / 20