مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٠١

الحكاية

أنا ؟ قالت : أنت أنت « 1 » و انا انا ؛ چند بار طواف كعبه كرد و پياذه مشقّت راه كشيذ ؛ گفت : من أنا و من أنت ؟ قالت : انا انا « 2 » و أنت أنت ؛ باز هر عبادتى كه بوذ ورزيذ اصلا در قتل او چارهء نديذ « 3 » و نكرد ؛ همانا كه به روزه و رياضت جوع مشغول شذ ؛ « 4 » گفت :

چونست ؟ گفت : فنيت أنا و انت أنت و اللّه أعلم يعنى كه نفس را به غير از جوع هيچ طاعتى مغلوب و مسلمان نمىكنذ

شعر ( رمل )

أيّها المحبوس فى رهن الطّعام * سوف تنجو إن تحمّلت الفطام

« 24 » ( 3 / 484 ) همچنان از علماى اصحاب منقولست كه روزى فقيه مردى از سر امتحان سؤال كرد از سرّ آنك چون « 10 » حضرت رسول « 11 » از متوضّا بيرون آمذى چرا غفرانك غفران گفتى ؟ فرموذ كه چون پذر بزرگوار ما آدم صفى صلوات اللّه عليه در خلد برين ، به وسوسهء شيطان لعين بقوّت جاذبهء نفس و قوّت ماسكه‌اش گندم را « 13 » در معدهء خوذ جا داذ و قوّت هاضمه‌اش او را پخته گردانيذه در حال گنديذ « 14 » و قوّت دافعه‌اش در جنبش آمذه تقاضاى خروج كرد و « 15 » در حال آدم را از جنّت اخراج كردند ، چون در دار دنيا آن عذره را از خوذ دور كرد و گند آن بمشام مباركش رسيذ باز پس « 17 » نظر كرد « 18 » و ناليذ و از آن حدث بگريخت و از سر

. . . . . . . . . .

( 3 / 484 ) Z 142 ب B 134 آ K 304 13 , II , H ; 355 , I , T

( 1 ) انت انت ZK انا انا B - - ( 2 ) انا انا ZK : انا B - - ( 3 ) نديذ و K : - ZB - - ( 4 ) شذ ZK : شده B - - ( 10 ) چون BK : - Z - - ( 11 ) رسول ZK : + عليه السلام B - - ( 13 ) كندم را ZK : كندم B - - ( 14 ) كنديد ZK : كند B - - ( 15 ) و K : - ZK - - ( 17 ) پس ZB : بيش K - - ( 18 ) كرد ZB : كرده K ( 24 ) ايها . . . الفطام : NM ، ج 5 ، ص 20 / 295 ؛ AM ، ص 336 / 8