مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٧٦

الحكاية

و صدق خوذ چها كرده است و چها كشيذه و آن شيخ بىخبر براى او هيچ نكرده است و اين بيت را گفت

شعر ( مجتث )

اگر تو كار نكردى مفلسى از خير * بيا كه كارِ چو تو صذ هزار ما كرديم

ياران به‌يك‌بار سر نهاذند و شكرها كردند ؛ فرموذ كه به روان پاك پذرم ، شيخ راستين حقيقى آنست كه بىآنك مريدش بدانذ و مطّلع شوذ كار او را تمام كنذ و او را به خذا رسانذ بىهيچ جهدى و جهادى و خدمتى و همچنان او را بمنزلتى رسانذ كه مسّ وجود او اكسير مسّ وجود ديگران شوذ تا مسها را زر كنذ و كيميا سازذ و اين قوّت و قدرت كار محمّديانست و متابعان او « 10 »

شعر ( مجتث )

ز كيميا عجب آيذ كه زر كنذ مِس را * مسى نگر كه بهر لحظه كيميا سازذ

( 3 / 451 ) همچنان منقولست كه يار جانى ، معدن معانى ، « 14 » بهاء الدين بحرى رحمه اللّه روايت كرد كه روزى معمارى « 15 » رومى در خانهء خذاوندگار بخارى مىساخت ؛ ياران بطريق مطايبه با وى گفتند كه چرا مسلمان نمىشوى كه بهترين دينها دين اسلامست ؛ گفت : قريب پنجاه سال است كه در دين عيسىام ، ازو مىترسم و شرمسار مىشوم كه ترك دين او كنم ؛ از ناگاه حضرت مولانا از در درآمذه فرموذ كه سرّ ايمان ترس

. . . . . . . . . .

( 3 / 451 ) Z 136 آ B 127 ب K 278 2 , II , H ; 615 , I , T

( 10 ) او ZK : - B - - ( 14 ) معانى BK : كانى Z - - ( 15 ) معمارى ZK : معمار B