مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٧٣

الحكاية

شعر ( سريع )

سخت خوشى چشمِ بذت دور باذ * اى خنك آن چشم كه روى تو ديذ

ديذنِ روىِ تو بسى نادرست * اى خنك آن گوش كه نامت شنيذ

همچنان حضرت ولد در شان والد خوذ مىفرمايذ « 4 »

شعر ( رمل )

آتشِ دوزخ نسوزذ آن كسى را كو برو * يك نظر انداخت روزى يا شنيذ از وى بيان

( 3 / 449 )

الحكاية

الحكاية

: « 8 » همچنان از عظماى اصحاب منقولست كه خدمت قاضى كرد قونوى كه از جملهء اكابر قونيه بوذ و تربه‌دار سلاطين ماضى رحمهم اللّه ، روزى در مجمع اكابر قونيه حكايت كرد كه در أوان جوانى به طرف اسكندريه سفر كرده بوذم و همراهان « 11 » من همه تاجران معتبر بوذند ؛ از ناگاه كشتىء ما به گردابى « 12 » افتاذ و غيار عظيم شذ ؛ همگنان فرياذكنان هر يكى بمشايخ و پيران خوذ را « 13 » التجا آوردند و زاريها مىكردند و مدد مىجستند ؛ « 14 » همانا كه من نيز از سر اخلاص تمام و صدق درست مولانا مولانا « 15 » بانگ مىزذم و استعانت مىطلبيذم و استغاثت مىكردم ؛ همچنان از يك مسافت « 16 » تيرپرتاو ديذم كه حضرت مولانا بر روى آب ايستاذه است ، دست دراز كرده كشتى را

( 3 / 449 ) Z 134 ب B 126 ب K 275 373 , I , H ; 215 , I , T

( 4 ) فرمايذ ZK : + كه B - - ( 8 ) الحكاية BK : - Z - - ( 11 ) همراهان BK : همرهان Z - - ( 12 ) بكردابى Z : بكرداب BK - - ( 13 ) خوذ را K : خوذ ZB - - ( 14 ) مىجستند BK : مىخواستند Z - - ( 15 ) مولانا مولانا ZB : مولانا يا مولانا K - - ( 16 ) مسافت Z : مسافات BK