مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٧١

الحكاية

شعر ( رمل )

گرچه قرآن از لبِ پيغامبرست * هركه گويذ حق نگفت او كافرست « 3 » خاص آن آواز خوذ از شه بوَذ

گرچه از حلقومِ عبد اللّه بوَذ

( 3 / 446 ) همچنان روزى « 4 » « 5 » سلطان الخلفاء ، ينبوع الصدق و الصفا چلبى حسام الحق و الدين قدّس اللّه سرّه العزيز ميان اعزّهء اصحاب چنان روايت كرد كه شبى سماع عظيم بوذ ؛ بعد از سماع سينهء مبارك شيخ را مغمّزى مىكردم ؛ پرسيذم كه حضرت خذاوندگار به خدمت شيخ صدر الدين محدّث بجدّ عنايت مىفرمايذ و رعايت او مىكنذ ؛ عجبا او درين راه محقّق است يا مقلّد ؟ فرموذ كه به حق سينهء بىكينهء من كه آئينهء سرّ اللّه است « 9 » مقلّدست و اللّه مقلّدست نسبت بتحقيق شما ؛ فرموذ « 10 » كه مرد را دو نشان عظيم هست : يكى شناخت ، دوم باخت ؛ بعضى را شناخت هست باخت نيست ؛ بعضى را باخت هست شناخت نيست ؛ خنك جان « 12 » او را كه هر دو را دارذ

( 3 / 447 ) همچنان روزى مريدى از شيخ ابراهيم ادهم رحمة اللّه عليه التماس نموذ كه او را اسم اعظم بياموزذ ؛ شيخ فرموذ كه او را در شطّ اندازند ؛ چندانك فرياذ مىكرد پياپى در آبش « 16 » غرقه مىكردند ؛ عاقبت‌الامر چون اضطراب و اضطرار او به‌غايت انجاميذ اللّه اللّه گفتن گرفت ؛ « 18 » همان ساعت او را آب به كنار انداخت ، خلاص يافت ؛ شيخ

. . . . . . . . . .

( 3 / 446 - 447 ) Z 134 آ B 126 آ K 274 273 , I , H ; 015 , I , T

( 4 ) روزى ZB : - K - - ( 5 ) روزى Z : + حضرت BK - - ( 9 ) اللّه است ZK : + كه او B - - ( 10 ) فرموذ BK : - Z - - ( 12 ) جان . . . كه ZK : جانى كه او را B - - ( 16 ) در آبش ZK : - B - - ( 18 ) كرفت ZK : - Z ( 3 ) كرچه . . . كافرست : NM ، ج 4 ، ص 402 / 2122 ؛ AM ، ص 379 / 6