مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٦٩

الحكاية

شعر ( رمل )

اى بديذه لوتهاى چرب خيز * فضلهء آن را ببين در آبريز

« 2 » فى الحال استغفار كرده توبه‌ها كردند

( 3 / 442 ) همچنان از كبار اخيار كه احبار اخبار بوذند منقولست كه چون شيخ شرف الدين هريوه كه از بزرگان روزگار بوذ و سرور شيوخ ، درگذشت ، مگر كه يارى در جنازهء او حاضر بوذ ؛ « 6 » حضرت مولانا پرسيذ كه كيفيّت حال او چون بوذ ؟ گفت : چندين هزار آدمى در جنازهء او سرباز كرده بوذند و نوحه مىكردند ؛ فرموذ كه او سر پوشيذه بوذ و از سرّ پوشيذه خبرش نبوذ چه سوذ « 9 »

شعر ( هزج )

مردانه و مرد زيك بايذ بوذن * ور نى به هزار ننگ بايذ بوذن

اميذست كه نوميذ نشوذ

( 3 / 443 ) همچنان منقولست كه روزى ياران كريم از خساست منعمان لئيم قونيه حكايت و شكايت مىكردند كه زكات نمىدهند و ابواب صدقات را بكلّى مسدود كرده‌اند و درويشان ازيشان متشكّىاند و با آن همه شحيحى و خساست « 16 » زبان طعن گشاذه و در حقّ ياران مىلايند و ژاژها مىخايند ؛ فرموذ كه باكى نيست ؛ چون به اختيار خوذ

. . . . . . . . . .

( 3 / 442 - 443 ) Z 133 ب B 125 ب K 272 - 273 073 , I , H ; 805 , I , T

( 6 ) بوذ ZK : + و B - - ( 9 ) چه سود BK : - Z - - ( 16 ) خساست ZK : خساستى B ( 2 ) اى بديذه . . . آبريز : NM ، ج 4 ، ص 372 / 1601 ؛ AM ، ص 366 / 11