مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٥٤

فصل فى بعضِ لطائفهِ قَدَّسَ اللّهُ سِرَّهُ

كنان والد خوذ را به مدرسه برد و تا هفت روز ديگر ليلا و نهارا سماع بوذ و هذا من القوّة الالهيّة و القدرت الصمدانيّة

( 3 / 423 ) همچنان منقولست كه كمال قوّال « 3 » كه مصنّف شهر و استاذ دهر بوذ ، مگر در سماع دوستى در ضميرش گذشته باشذ كه عجب مرا درين سماع چه مقدار قوّال‌اندازى خواهذ بوذن ؟ همانا كه حضرت مولانا از روى زمين مشتى خاك برگرفته در دفّ او ريخت كه بستان در ديذه كن ! در حال ديذ كه دفش پرزر گشته بوذ و اين غزل را سرآغاز كرد « 8 » و گفت :

شعر ( رجز )

اى عاشقان اى عاشقان من خاك را گوهر كنم * وى مطربان وى مطربان دفِّ شما پرزر كنم

عاقبة الحال كمال بيچاره كور شذ و مىناليذ و اين نكبت بىادبى را بازگفت

( 3 / 424 ) همچنان از كرام ياران منقولست كه روزى خدمت معين الدين پروانه به زيارت مولانا آمذه بوذ و آن روز عنايت بىنهايت فرموذه لطائف بسيار گفت « 15 » و حكايتى روايت فرموذ كه روزى حضرت حبيب خذا « 14 » مولانا و سيدنا محمد « 13 » مصطفاى مجتبى صلّى اللّه عليه و سلّم « 16 » به راهى مىرفت ؛ از ناگاه به استخوانى « 17 » رسيذه بدست مبارك خوذ در خاك دفن

. . . . . . . . . .

( 3 / 423 - 424 ) Z 129 B 121 آ K 261 - 262 8 - 753 , I , H ; 2 - 194 , I , T

( 3 ) قوال ZK : اقوال ( ! ) B - - ( 8 ) آغاز كرد ZK : آغاز فرمود B - - ( 15 ) كفتند ZB : كفت K - - ( 14 ) حبيب خدا K : - ZB - - ( 13 ) محمد K : - ZB - - ( 16 ) صلّى اللّه عليه و سلّم ZB : عليه السلام K - - ( 17 ) به استخوانى ZB : بر استخوانى K