مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٤٤

الحكاية

فرموذه‌اند دزدى مىكنى ؛ رحمانت سلطان كرد ، به سخن شيطان كار مىكنى ؛ همانا كه سلطان گريان بيرون آمذ بر در مدرسه « 2 » سر برهنه كرده توبه‌ها كرد و گفت : خذاوندا اگرچه حضرت مولانا به من سخنان سخت فرموذ از بهر تو فرموذ ؛ من بندهء بيچاره نيز اين تواضع و تضرّع از بهر پاذشاهى تو مىكنم ، به حرمت اين دو صدق بىريا كه « 5 » بر من رحمت كنى و اين بيت را گفت

شعر ( هزج )

بر آبِ دو ديذهء « 8 » نمم رحمت كن * بر سينهء پرسوز و غمم رحمت كن

اى رحمتِ تو بيشتر از هر بيشى * بر من كه زهر كمى كمم رحمت كن

همانا كه حضرت مولانا خرامان بيرون آمذ « 9 » و او را نوازش عظيم فرموذه گفت : برو كه حق تعالى به تو رحمت كرد و ترا آمرزيذ

( 3 / 409 ) همچنان هم او نقل كرد كه روزى در بندگى خذاوندگار حكايت كردند كه اتابك ارسلان طغمش مدرسهء عظيم ساخته « 13 » در وقفيّهء خوذ قيدها كرده است كه البتّه در آن مدرسه مدرّس حنفى مذهب باشذ و صوفى باشذ و دايما فقهيات خوانند و شافعيان را در آنجا تمكين ندهند ؛ حضرت مولانا فرموذ كه به روايت ابن مسعود رضى اللّه عنه « 17 » خيرى مقيّد در راه حق نامحمودست ؛ چه هر خيرى كه جهت مرضات حق مىكنند مىبايذ كه بىقيد و شرط باشذ كه تا خالصا لوجه اللّه

. . . . . . . . . .

( 3 / 409 ) Z 126 ب B 118 ب ، K 255 943 , I , H ; 184 , I , T

( 2 ) آمذ بر در مدرسه ZK : - B - - ( 5 ) كه ZB : - K - - ( 8 ) a ديذهء ZK : + پر BhK - - ( 9 ) آمذ ZKB : آمده hZ - - ( 13 ) ساخته ZK : + و B - - ( 17 ) رضى اللّه عنه hZK : - ZB