مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٤٠

الحكاية

كردهء ؟ گفت : نى ؛ فرموذ كه برو همه را ببين و بگذر آنگاه بيا و مريد شو ، تا مباذا كه در خلوات آن زهد صرف تو ترا رهزنى كنذ و عجى در باطن تو سر زنذ و بكلّى ذلول شيطان ذليل ذليل شوى و از شومى خوذبينى از خذابينى محروم مانى ؛ چه از ديذ طاعات عجب و هستى مىزايذ و از ديذن گناهان مسكنت و شكستگى « 5 » سر مىزنذ ؛ پس مرد مردانه آنست كه روز بروز بيشتر شوذ و پيشتر روذ و دم‌به‌دم از قال به حال ارتحال نمايذ ؛ همانا كه درين راه تعلّق و توقّف موجب هلاك تست

( 3 / 401 ) همچنان روزى حضرت مولانا فرموذ كه شيخ اوحد الدين در عالم ميراث بذ گذاشت ، فله وزرها و وزر من عمل بها

شعر ( رمل )

هركه او بنْهاذ ناخوش سنّتى * سوى او نفرين روذ هر ساعتى

نيكوان راهست ميراث از خوش‌آب * آنچه ميراثست أوْرَثْنَا الكِتاب

« 12 » ( 3 / 402 ) همچنان يكى سؤال كرد كه در زوايا و خوانيق پيوسته كوزه‌ها را برابر قبله مىنهند ، چه معنى دارذ ؟ فرموذ كه چون مسافرى غريب از در مقام درآيذ بايذ كه هيچ نگويذ و از توجّه كوزه استدلال قبله كرده « 16 » اوّل دو ركعت نماز كنذ ؛ پس « 15 » آنگه به حاضران سلام دهذ و سخن گويذ و در مذهب بعضى اوّل « 17 » سلام دهذ و نماز كنذ آنگاه به سخن گفتن مشغول شوذ

. . . . . . . . . .

( 3 / 401 - 402 ) Z 125 ب B 117 ب K 252 543 , I , H ; 574 , I , T

( 5 ) شكستكى ZK : شكستى B - - ( 16 ) كرده ZK : - B - - ( 15 ) پس BK : - Z - - ( 17 ) اول ZK : - B ( 12 ) هركه . . . الكتاب : NM ، ج 1 ، ص 46 / 743 ، 747 ؛ AM ، ص 20 / 7