مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٣٩

الحكاية

شيخ فرموذه باشذ كه حضرت مولانا از ادرارىء هر دو عالم فراغت دارذ ؛ به درويشان مقلّ مستحق بايذ داذن ؛ همان روز پروانه هم به زيارت مولانا آمذه ؛ فرموذ كه معين الدين شيخ را اخراجات بسيارست و معيشت پاذشاهانه مىكنذ ؛ ياران ما را هيچ نمىبايذ و آن دينار بوجه مطبخ او اولاترست ؛ پروانه سر نهاذ و بسيار گريست و ياران را بندگيها نموذ

( 3 / 399 ) همچنان « 6 » شيخ محمود نجّار روايت كرد كه روزى ياران تشنيع زذند كه شيخ صدر الدين را چندين ادرارات است و اوقاف و حضرت مولانا را « 8 » نيم‌دينارست فحسب ؛ فرموذ كه شيخ را اخراجات بيشتر ست و حمايت مسافران بر ذمّت او ؛ و ما را هيچ نيست ، آن را نيز بذيشان بايذ داذن

( 3 / 400 ) همچنان از كمّل اصحاب منقولست كه روزى در بندگى مولانا حكايت شيخ اوحد الدين كرمانى رحمة اللّه عليه « 12 » مىكردند كه مردى شاهد باز بوذ ، امّا پاك‌باز بوذ « 13 » و چيزى نمىكرد ؛ فرموذ كاشكى كردى و گذشتى

شعر ( رمل )

اى براذر بىنهايت درگهيست * بر هر آنچ مىرسى باللّه مه‌ايست

چنانك درويشى به خدمت ابا يزيد رحمة اللّه عليه « 17 » آمذ تا مريد شوذ ؛ شيخ فرموذ كه ازين گناهان مشهور كه در افواه اناث و ذكور مذكورست هيچ

. . . . . . . . . .

( 3 / 399 - 400 ) Z 125 آ B 117 ب K 252 545 , I , H ; 474 , I , T

( 6 ) همچنان ZK : - B - - ( 8 ) مولانا را ZK : مولانا B - - ( 12 ) رحمة . . . عليه ZK : رحمه اللّه B - - ( 13 ) اما پاك‌باز بود BK : - Z - - ( 17 ) رحمة اللّه عليه Z امذ BK