مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٣٧

الحكاية

يعنى كه حق سبحانه و تعالى خواست بندگان خاصّ خوذ را بىامهالى و اهمالى « 1 » قبل الممات و بعد الممات بوى مىدهذ ؛ چنانك در شهرى آتش عظيم افتاذه بوذ و اصلا كشته نمىشذ ؛ قطبى از آن حال تفحّص كرد ؛ ديذ كه درويشى را آرزوى كباب شذه بوذ و آتش نمىيافت ؛ چون از آنجا فارغ شذ ، پف كرد و آتشها فرومرد

( 3 / 395 ) همچنان خدمت شيخ محمود نجّار روايت كرد كه پيوسته حضرت خذاوندگار از خدمت شيخ محمّد خادم سؤال كردى كه امروز در خانهء ما چيزى هست ؟ اگر گفتى خيرست ، هيچ نيست ، منبسط گشتى و شكرها كردى « 9 » كه للّه الحمد و المنّه كه « 10 » خانهء ما امروز به خانهء پيغامبر ما مىمانذ و اگر گفتى كه ما لا بدّ مطبخ مهيّا است و چيزى كم نيست منفعل گشتى و گفتى كه ازين خانه بوى فرعونى مىآيذ

و گويند در بندگى ايشان هرگز شمعى ور نكردندى به غير از چراغ بزر نبوذى و گفتى هذا للملوك و هذا للصعلوك

( 3 / 396 ) همچنان خدمت مولانا اختيار الدين كه از كبار اصحاب بوذ روايت كرد كه روزى در حضرت مولانا نشسته بوذيم ، از ناگاه برخاست و عليك السلام كرد و بنشست و ما هيچ كسى را نديذيم ؛ بعد از آن فرموذ كه پيشتر آ افْعَلْ ما تُؤْمَرُ سَتَجِدُنِي إِنْ شاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ ( 37 / 102 ) مىكن هر آنچ كردنيست ؛ حضرت چلبى حسام الدين سر نهاذ و از آن حال بازپرسيذ ؛ فرموذ كه ديذم شخصى

. . . . . . . . . .

( 3 / 395 - 396 ) Z 124 آ B 116 آ - 117 ب K 250 34 - 243 , I , H ; 174 , I , T

( 1 ) امهالى و اهمالى KB : امهال و اهمال Z - - ( 9 ) كردى كه ZK : كردى B - - ( 10 ) المنه كه ZK : و المنه B