مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٣٢

الحكاية

انتباهى باشذ و غافلان از خواب غفلت بيذار شوند و استعداد روز عيد كنند از هر چيزى و اين معنى را از دمدمهء صور قيامت و طبل روز عرصات برگرفته‌اند كه روز قيامت بعضى را عيد و قومى را وعيد است تا از آن زمزمهء صور و نقرهء ناقور اعتبار گيرند و از حشر اجساد و معاد خوذ با خبر شوند

شعر ( رمل )

نالهء سُرنا و تهديدِ دُهُل * چيزكى مانذ بذآن ناقورِ كُل

« 5 » همگان تحسينها داذند و سرها نهاذند « 7 »

( 3 / 383 ) همچنان منقول است كه شخصى را مگر زنش بسه طلاق سوگند داذ كه هرچه بگويم آن كنى و اگر نكنى من مطلّقه باشم ؛ شوهرش راضى شذ ؛ « 11 » گفت : بايذ كه يكمن گوشت خوك بخورى ؛ آن مسلمان درين حال سرگردان شذ و از هيچ عالمى مشكل او حل نشذ ؛ برخاست و به حضرت مولانا آمذ و زاريها نموذه ازين حال اخبار كرد ؛ فرموذ كه از محكمهء قاضى يك من « 14 » نان بستان و بخور تا طلاق واقع نشوذ

( 3 / 384 ) همچنان مگر گرجى خاتون از خدمت معين الدين پروانه رنجيذه بوذ ؛ تمامت اكابر و نوّاب ديوان شفاعت كردند تا گناه پروانه را عفو كرده مصالحه كنند ؛ راضى نشذ ؛ گفت : به شرطى صلح مىكنم كه پروانه بسه طلاق سوگند بخورذ كه هرچه از او التماس كنم بدهذ ؛ پروانه راضى شذ و التزام نموذ ؛ گفت : مىخواهم كه مرا طلاق دهذ ؛

. . . . . . . . . .

( 3 / 383 - 384 ) Z 123 آ B 115 ب K 246 933 , I , H ; 764 , I , T

( 7 ) و سرها نهادند K : سر نهادند Z - B - - ( 11 ) راضى شد ZKB : + بعد از آن زن hZ - - ( 14 ) يك من ZK : منى B ( 5 ) نالهء . . . كل : NM ، ج 4 ، ص 321 / 723 ؛ AM ، ص 343 / 17