مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤١٥

الحكاية

( 3 / 360 ) همچنان « 1 » فرموذ كه در آخر وقت خواجه حكيم سنائى رحمة « 2 » اللّه عليه زير زبان چيزى مىمنگيذ ؛ محبّان گوش فا پيش دهانش بردند ، اين بيت را مىگفت

شعر ( رمل )

بازگشتم ز آنچ گفتم زانك نيست * در سخن معنى و در معنى سخن

( 3 / 361 ) همچنان از اصحاب كرام منقولست : مگر كه « 6 » معين الدين پروانه مىخواست كه ولد تاج وزير را در قونيه قاضى كنذ و او مردى بوذ پرفضايل علم ادب ؛ امّا بىادب و معجب و از عالم اوليا دور ؛ گفت : بسه شرط منصب قضا را قبول مىكنم : شرط اوّل آنك رباب را از ميان خلق برگيرى ؛ دوم آنك « 10 » محضران كهن « 11 » را كه جلّادان محكمه‌اند برانى ؛ سوم آنك محضران نورا جامگى دهى تا از مردم چيزى نبرند ، پروانه جواب داذ كه هر دو شرط را ملتزم مىشوم و توانم مىكردن ، « 13 » امّا رباب را نتوانم برداشتن كه وضع پاذشاهى بس بزرگست ، از آن سبب « 14 » به قضا رضا نداذ ؛ چون اين حكايت بسمع مولانا رسيذ فرموذ كه زهى رباب مبارك ! و للّه الحمد كه رباب دستگير او شذ و او را از چنگ قضاء قضا رهانيذ ؛ عاقبت‌الامر تمامت اولاد او مريد خاندان شذند

. . . . . . . . . .

( 3 / 360 - 361 ) Z 118 آ B 111 ب K 233 523 , I , H ; 744 , I , T

( 1 ) همچنان KB : - Z - - ( 2 ) رحمة . . . عليه ZK : - B - - ( 6 ) كه ZK : - B - - ( 10 ) آنك B : - ZK - - ( 11 ) كهن ZK : - B - - ( 13 ) مىكردن ZK : كردن B - - ( 14 ) سبب ZB : - K