مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤١٠

الحكاية

كه مىفرموذ « 1 » و فرموذ كه امام « 2 » ابو حنيفه رضى اللّه عنه شبى نماز عشا مىكرد ، سورهء إِذا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزالَها ( 99 / 1 ) فروخواند ؛ چون بذين آية رسيذ كه فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ ( 99 / 7 ) شهقهء بزذ و بىهوش گشت ؛ گويند : هفت شبانروزى بر سر سجّاده بيخوذ مانده بوذ از هيبت اسرار قرآن ؛ اگر قرآن‌خوانى آن‌چنان خوان كه ترا بخوانندت نه آنك از غفلت آن خواندن برانندت و سرّ ربّ تالى القرآن و القرآن يلعنه اينست

شعر ( هزج )

عروسِ حضرت قرآن نقاب آنگه براندازذ * كه دار الملكِ ايمان را مجرّد بينذ از غوغا

( 3 / 351 ) همچنان كمّل اصحاب درايت روايت چنان كردند كه روزى قاضى سراج الدين ارموى رحمه اللّه كه در جميع علوم عقلى و نقلى « 12 » شافعى ثانى بوذ ؛ از چند فنّ معتبر مسائل مشكل و نكت « 13 » غرّا استنباط كرده مستحضر گشت و به شاگردان خوذ تفهيم داذ كه وقتى كه مرا در مجمع امرا و فضلا با حضرت مولانا اتّفاق افتذ ، مىخواهم كه فضيلت و چستىء خوذ را بوى بنمايم ، تا معلوم كنذ كه دانشمندى چيست و در آن دم كه من در بحث گرم شذه باشم و دقيقهء از من فوت شوذ از هر جائى معاونت كنيذ ؛ « 18 » همانا كه حضرت مولانا صباحى به سروقت

. . . . . . . . . .

( 3 / 351 ) Z 116 ب B 110 ب K 230 123 , I , H ; 344 , I , T

( 1 ) مىفرمود KB : فرمود Z - - ( 2 ) امام KB : - Z - - ( 12 ) عقلى و نقلى ZB : عقل و نقل K - - ( 13 ) نكت KB : نكتهء Z - - ( 18 ) كنيذ ZK : كنند B