مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٠٩

الحكاية

( 3 / 348 ) همچنان نقليست صحيح كه روزى حضرت مولانا فرموذ كه هفت كرّت تربهء ما را عمارت كنند ؛ آخرين بار تركى بيرون آيذ متموّل و تربه را يك خشت از زر و يك خشت از نقرهء خام بسازذ و حوالىء تربهء ما شهرى شوذ بس بزرگ و تربهء ما در ميانهء شهر بمانذ و در آن زمان مثنوى ما شيخى كنذ

( 3 / 349 ) همچنان از ياران كبير منقولست كه روزى در بندگى مولانا حكايت سبعه‌خوانى صاين الدّين مقرى مىكردند كه ابو حفص دوران و قالون زمانست و هر شب بايذ كه ختم قرآن كنذ ، آنگاه آرامذ ؛ فرموذ كه آرى ، گردگان را نيكو مىشمرذ « 9 » و از مغز نغزش حظّى ندارذ و فرموذ كه كتاب اللّه مبنى على اربعة : العبارة و الاشارة و اللطائف و الحقائق ؛ فالعبارة للعوام و الاشارة للخواصّ و اللّطائف للاولياء و الحقائق للانبياء ؛ و آن عزيز پيوسته به عمارت عبارت مشغولست و از اسرار « 12 » آن محجوب

( 3 / 350 ) همچنان روزى صاين الدّين بتكلّف مىگويذ كه امشب بعشق مولانا قرآن را ختم كردم ؛ فرموذ كه چون نطرقيذى ؟ فى الحال سر نهاذ و گريان شذ و مولانا فرموذ

شعر ( رمل )

بر دلش گر تافتى گفتِ لبش * ذرّه ذرّه گشته بوذى قالبش

كه لو انزلنا كتابا للجبل * لانصدع ثمّ انقطع ثمّ ارتحل

« 18 » لَرَأَيْتَهُ خاشِعاً مُتَصَدِّعاً مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ ( 59 / 21 ) و درين باب چه معانيها

. . . . . . . . . .

( 3 / 348 - 350 ) Z 116 ب B 110 آ K 229 023 , I , H ; 144 , I , T

( 9 ) مىشمرد ZB : مىشمارذ K - - ( 12 ) اسرار ZK : سرّ B ( 18 ) كه . . . ارتحل : NM ، ج 2 ، ص 275 / 509 ؛ AM ، ص 116 / 11