مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٩٤

الحكاية

زوذ بيرون آمذ ؟ فرموذ كه دلّاك شخصى را از كنار حوض دور مىكرد تا مرا جا « 2 » سازذ ، از شرم آن عرق كرده زوذ بيرون آمذم

( 3 / 326 ) همچنان « 4 » روزى ياران براى يكى گفتند كه مرد بىوفاست ؛ فرموذ كه وفا خوش است ؟ گفتند : آرى ؛ گفت : اكنون شما وفا را سخت گيريذ و دايما فرموذى كه بحقّ وفاى مردان و يا گفتى بحقّ وفا و گفتى

شعر ( رمل )

حق « 8 » تعالى فخر آورذ از وفا * گفت مَن اوْفَى بِعَهْدٍ غَيْرَنا

مر سگان را چون وفا آمذ شعار * رو سگان را ننگ و بذنامى ميار

بىوفائى چون سگان را عار بوذ * بىوفائى چون روا دارى نموذ

گر غلامِ هندوئى آرذ وفا * دولت او را مىزنذ طال ( ال ) بقا

( 3 / 327 ) همچنان « 12 » اوقات اتّفاق چنان مىافتاذ كه گويندگان از غايت مداومت سماع خسته مىشذند ؛ روز دوشنبه و امّا پنجشنبه به مدرسه « 13 » دير ترك مىآمذند ؛ حضرتش مىفرموذ كه چون نماز عشّاق دست نداذ بارى نماز اشراق بگزاريم و چند ركعت نماز كرد تا گويندگان مىرسيذند و پاكوبندگان سماع مىكردند

. . . . . . . . . .

( 3 / 326 - 327 ) Z 112 ب B 106 ب 803 , I , H ; 524 , I , T

( 2 ) جا ZB : جاى K - - ( 4 ) همچنان K : - ZB - - ( 12 ) همچنان KB : - Z - - ( 13 ) به مدرسه ZK : - B ( 8 ) حق . . . نموذ : NM ، ج 3 ، ص 20 / 323 ، 321 ، 322 ؛ AM ، ص 200 / 23 - 22