مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٨١

الحكاية

بيرون آمذ و به خلوت‌جائى برد كه هيچ كس نبوذ ؛ فرموذ كه « 1 » نگاه كن ! دانشمند « 2 » خوذ را بر كوه عرفات ميان اهل تلبيه ديذ از غايت حيرت ولهى درو پيذا شذ ، نعرهء بزد و بىخوذ گشت ؛ حضرت مولانا روانه شذ ؛ چون دانشمند مسكين از آن غرقاب فنا به خويش آمذ ذيذ كه حضرت مولانا رفته بوذ ؛ فرياذكنان به مدرسه آمذ و ازين حال ياران را باز گفت ، باخلاص خاص و اتقان « 6 » ايقان از جملهء معتقدان خالص گشت و بذآن عنايت ناگهان و نوازش شاهان شكرها مىكرد و شكرانها مىداذ

شعر ( متقارب )

مگر ناگهان آن عنايت رسذ * كه اى من غلامِ چنان ناگهان

( 3 / 315 )

الحكاية

الحكاية

: « 5 » راويان عدل كه باساليب فضل آراسته و پيراسته بوذند ، روايت چنان كردند كه حاجى بكتاش « 11 » خراسانى كه خليفهء « 12 » خاصّ بابا رسول بوذ كه در ملك روم ظهور كرده بوذند و جماعتى او را بابا رسول اللّه « 13 » مىگفتند و حاجى بكتاش مردى بوذ عارف‌دل و روشن‌درون ؛ امّا در متابعت نبوذ ؛ همانا كه نقيب خوذ شيخ اسحاق را با مريد چند به نزد مولانا فرستاذ كه در چه كارى و چه مىطلبى و اين چه غوغاست كه عالم افگنده‌اى ؟ و اين سؤال مبنى بر آنك چون تمامت اكابر جهان و اصاغر عالم راغب آن حضرت شذند و ذوق همهء مشايخ و علما و امرا بذآن سخنان بوذ . و بسى مريدان مقلّد كه از شيوخ مترسّم خوذ

( 3 / 315 ) Z 108 ب B 103 آ K 209 692 , I , H ; 014 , I , T

( 1 ) فرموذ كه KB : فرمود Z - - ( 2 ) دانشمند ZK : دانشمندى B - - ( 6 ) اتقان ZK : ايقان B - - ( 5 ) الحكاية KB : همچنان Z - - ( 11 ) بكتاش K : بكتش ZB - - ( 12 ) خليفهء ZB : - K - - ( 13 ) اللّه KB : - Z