مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٧٨

الحكاية

و تصلّف را راه ندهذ و از غيرت فقر و فقراى راستين دين بر حذر باشذ ؛ در حال چلبى بدر الدين و شمس الدين جامها را چاك زذه روى بر خاك نهاذند و مستغفر شذند ؛ بعد از آن فرموذ كه بهر كه لذّت فقر محمّدى روى نموذ حقّا كه از لذّات دو جهانى و أغراض فانى اعراض كرد و فارغ شذ و در سلك أحرار ابرار منخرط « 5 » گشت و اين بيت را گفت

شعر ( رمل )

هركه از ديذار برخوردار شذ * اين جهان بر « 8 » چشمِ او مردار شذ « 18 » فَقْر فَخرى بهرِ آن آمذ سَنى

تا ز طمّاعان گريزم در غَنى

« 9 » ( 3 / 310 ) همچنان حضرت سلطان ولد ايّدنا اللّه بسرّه المؤيّد نقل فرموذ كه روزى حضرت والدم در مدرسهء مبارك نشسته بوذ ؛ ديذم كه سه نفر جوان سرخ‌پوش درآمذه سر نهاذند و بحضور تمام فرونشستند ؛ « 13 » حضرت پذرم فرموذ كه مصلحت باشذ تا ببرند ؛ فى الحال از نظر من غايب شذند ؛ از آن حال سؤال كردم ؛ فرموذ كه ايشان از هفتان‌اند ، مگر يكى از ايشان نقل كرده بطلب بدل او آمذه بوذند و اين جايگاه سقّائى هست از محبّان من ؛ چه او بكمال حال

. . . . . . . . . .

( 3 / 310 ) Z 108 آ B 102 آ K 207 781 , I , H ; 804 , I , T

( 5 ) منخرط ZK : منحوط ( ! ) B - - ( 8 ) b بر ZBK : در hK - - ( 13 ) فرونشستند ZK : فروكشتند B ( 18 ) هركه . . . مردار شد : NM ، ج 2 ، ص 279 / 582 ؛ AM ، ص 117 / 24 ( 9 ) فقر فخرى . . . در غنى : NM ، ج 5 ، ص 47 / 715 ؛ AM ، ص 447 / 9