مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٥٦

الحكاية

شعر ( رمل )

صالحانِ امّتم خوذ فارغند * از شفاعتهاى من روزِ گزند

بلك ايشان را شفاعتها بوَذ * گفتشان چون حكمِ نافذ مىروذ

« 2 » وقتى كه شمشير برّان در اندرون غلاف خوذ ببرّد قياس كن كه در وقت تجريد چها كنذ ، ياران شاذىكنان شكرها كردند

( 3 / 291 ) همچنان « 6 » « 16 » كمال كرم و وفور حلم و شيم ايشان به‌غايتى بوذ كه « 7 » روزى در سماع گرم شذه بوذ و مستغرق ديذار يار گشته حالتها مىكرد ؛ از « 8 » ناگاه مستى « 9 » بسماع « 10 » درآمذه شورها مىكرد و خوذ را بيخوذوار به حضرت مولانا مىزذ ؛ ياران عزيز او را رنجانيذند ؛ فرموذ كه شراب او خورده است بدمستى شما مىكنيذ ؛ گفتند ترساست ؛ گفت : او ترساست شما چرا ترسا نيستيذ ؟ سرنهاذه مستغفر شذند

( 3 / 292 ) همچنان « 12 » روزى در ميان بازار قونيه مىرفت ، مگر تركى پوستين روباه بدست گرفته مزاد مىكرد كه دلكودلكو و « 13 » بجدّ مىكفت ؛ حضرت مولانا نعره‌زنان بچرخ درآمذه دل كو دل كو مىگفت و سماع‌زنان تا به مدرسهء مبارك روانه شذ

. . . . . . . . . .

( 3 / 291 - 292 ) Z 102 آ B 96 ب K 198 982 , I , H ; 293 , I , T

( 6 ) همچنان KB : - Z - - ( 7 ) كه ZK : - B - - ( 8 ) از ZK : - B - - ( 9 ) مستى KB : - Z - - ( 10 ) بسماع BK : در سماع Z - - ( 13 ) و KB : - Z ( 2 ) صالحان . . . مىروذ : NM ، ج 3 ، ص 102 / 1786 - 1787 ؛ AM ، ص 239 / 29 ، 240 / 1 ( 16 ) همچنان . . . شذند : ر . ك . به فيه ما فيه ، ص 74 / 5 ( 12 ) همچنان . . . ص 357 / 19 ذو المنن : ر . ك . به سپهسالار ، ص 92 ، 74 - 75