مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٤٥

الحكاية

شعر ( رمل )

صار دكّا منه و انشقّ الجبل * هل رأيتم من جبل رقص الجمل

« 2 » مسكين تن ضعيف نزار من كه در سه شبانروزى هفتده بار شعشعهء آفتاب جلال و بوارق انوار جمال برو تابذ ، چون تاب آورذ و تحمّل كنذ و از آن تاب هرگز رو نتابذ ؟ و گفت :

شعر ( رمل )

از كمالِ « 8 » قدرتِ ابدانِ رجال * يافت اندر نورِ بىچون احتمال

آنچ طورش برنتابذ ذرّهء * قدرتش جا سازد از قارورهء

گشت مشكاة و زُجاجه جاىِ نور * كه همىدرّد ز نور آن قاف و طور

جسمشان مشكات « 11 » دان دلشان زجاج * تافته بر عرش و افلاك اين سراج

همان ساعت برخاست و بسماع شروع كرده ، گويند هفت شبانروزى بلاانقطاع در سماع بوذ

( 3 / 277 ) همچنان نقلست كه جمعى از تجّار كه از قديم العهد

. . . . . . . . . .

( 3 / 277 ) Z 99 ب B 93 ب K 189 782 , I , H ; 083 , I , T

( 11 ) مشكاة Z : + و K ( 2 ) صار . . . الجمل : NM ، ج 3 ، ص 3 / 16 ؛ AM ، ص 193 / 8 ( 8 ) از كمال . . . سراج : NM ، ج 6 ، ص 447 / 3066 - 3069 ؛ AM ، ص 624 / 7 - 9