مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٢١

الحكاية

حيران مانده بوذيم كه على الصباح حضرت مولانا در ميان باغ روانه شذ و من بنده در پى خذاوندگار مىرفتم « 2 » تا ببينم كه كجاها مىروذ ، بر هر درختى كه مىرسيذ سلامى مىكرد و همه درختان به سجده مىرفتند و مرا از سرّ وَ النَّجْمُ وَ الشَّجَرُ يَسْجُدانِ ( 55 / 6 ) حكمتى مىفرموذ ، همانا كه فرياذ برآوردم و شورها مىكردم ؛ به آستين مبارك مرا اشارت كرد كه مگو ! از آن هيبت سه شبانروزى بىخوذ و بىزبان افتاذه بوذم ، مگر ياران « 7 » مرا مىطلبيذند ؛ اشارت كرده است كه عثمان ما سكران گشته « 8 » فلان جاى خفته است ؛ به صذهزار نياز و ادب پيش خذاوندگار آمذه سر نهاذم و استغفار كردم و هرگز در همهء عمر خوذ بينوا نگشتم و غمناك نشذم

( 3 / 246 ) همچنان « 11 » خدمت خواجه شرف الدين سمرقندى كه از بطانهء خانهء مولاناى بزرگ بوذ و لالاى فرزندان ايشان كه دختر او ماذر حضرت سلطان ولد و مولانا علاء الدين است « 13 » چنان روايت كرد كه حضرت مولانا در سنّ نه سالگى ساير اكابر علما را و دانشمندان چست نكته‌گوى را در بحث ملزم مىكرد و باز تلطّف نموذه خوذ را ملزم مىكرد و بلطف تمام سؤالها مىكرد و جوابها مىداذ « 17 » و هرگز در اثناى كلام و « 16 » بحث كسى را لا نسلّم نمىگفت ؛ ايشان غلبه مىكردند « 18 » و لا نسلّم مىگفتند و منعها مىكردند و من تشنيع مىزذم كه چرا لا نسلّم نمىگوئى و تن مىزنى ؟ گفت :

. . . . . . . . . .

( 3 / 246 ) Z 92 ب B 86 ب K 170 951 , I , H ; 253 , I , T

( 2 ) مىرفتم KB : رفتم Z - - ( 7 ) ياران ZK مرا B - - ( 8 ) كشته ZB : + نك K - - ( 11 ) همچنان BK : و كويند Z - - ( 13 ) كه دختر . . . علاء الدين است B : - ZK - - ( 17 ) مىداذ ZB : مىكفت K - - ( 16 ) كلام او ZK : - B - - ( 18 ) مىكردند ZK : - B