مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٠٦

الحكاية

ديذ تا سه بار استغفار مىكرد ؛ آخرين بار بيذار شذ ؛ فرموذ كه چراغ ور كنند ؛ غلام را فرموذ كه برو از كتابخانه فلان كتاب را بياور ؛ چون غلام از علوى قصد زير آمذن كرد ، ديذ كه مولانا در ميان نردبان نشسته است « 4 » ، پيش شيخ آمذه خبر كرد ؛ شيخ بيامذ ديذ كه مولانا نشسته است ؛ چون شيخ را ديذ برخاست و يكديگر را « 5 » در كنار گرفته فرموذ كه ملول مشو و استغفار مكن ، چنين باشذ گاه شما پاى ما را مغمّزى كنيذ ، گاهى ما از آن شما را « 7 » ؛ گاهى شما خدمت ما كنيذ ، گاهى ما خدمت شما كنيم ؛ در ميان ما يگانگيست ، « 8 » بيگانگى نيست ، همان لحظه باز غايب شذ ؛ شيخ متعجّب مانده روز فردا به خلوت قاضى سراج الدين رفته قضيّه را على التمام باز گفت ؛ همچنان مصحوب قاضى سراج الدين بتمهيد عذر مولانا آمذه حضرتش از حدّ بيرون دلداريها فرموذه « 12 » چون بيرون آمذند شيخ فرموذ كه اين مرد مؤيّد من عند اللّه است و از جملهء مستوران قباب حضرت عزّت است ؛ « 14 » همانا كه در كيفيّت افعال و اقوال و احوال او عقول عقلاء خيره مىشوذ ؛ او را بعد اليوم به نظر ديگر بايذ ديذن و حرمت و عزّت او « 15 » بشيوهء ديگر بايذ كردن ؛ چنانك فرموذ

شعر ( هزج )

بالايم اگرچه مىنمايم پستى * هشيار در آن دمم كه آيذ « 18 » مستى

در ما بِه ازين نظر كن اى دوست از انك * ما را نتوان ديذ چنين سردستى

. . . . . . . . . .

( 4 ) نشسته است ZK : نشسته B - - ( 5 ) يكديكر را ZB : يكديكر K - - ( 7 ) از ان شما را KB : از آن شما Z - - ( 8 ) يكانكيست ZB : بيكانكيست K - - ( 12 ) فرموذه ZB : نموذه K - - ( 14 ) عزت است B : عزت ZK - - ( 15 ) عزت او Z : خدمت او K خدمت او را B - - ( 18 ) b آيذ Z : مىآيذ BK