مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٠١

الحكاية

مىروذ ؛ درين « 1 » ميان مثالى و حكايتى فرموذ كه مرا در جوانى يارى بوذ در در دمشق كه « 2 » در درس هدايه شريك من بوذ ؛ آخرالامر او را در ملاطيّه قاضى كرده بوذند ؛ مگر بهاذر نامى ملاطيّه را بستذ و شهر را غارت كرده « 3 » مال اين قاضى را بردند ؛ عاقبت فرموذ كه او را خصى كنند و خايه‌هاش را بيرون آرند ؛ قاضى گفت : اى « 5 » امير كبير ! ايّدك اللّه بروح منه هرچه اينجا حاصل كرده بوذم بردند و در دست من هيچ نماند و اين خايها را « 7 » من از ولايت خوذ بهم آورده‌ام ، چرا مىبرّند و چرا مىبرند ؟

امير را خوش آمذ و او را كما كان عزيز « 8 » داشته دلداريها فرموذ و منصب قضا را بازداذ ؛ تا بدانى كه آن مردى و مردمى آدمى كه مىگويند « 9 » اعتقاد راست « 10 » اوست كه از ولايت قديم الست با هم آورده است و باز بعالم قديم با هم خواهذ « 11 » بردن ؛ جهدى مىبايذ كردن كه در صحبت سستان طريق مردى را به باذ داذه عنّين نشوند تا از ابكار جنّت محروم نمانند

شعر ( رمل )

مردى آن مرديست نى ريش و ذكر * ورنه بوذى شاهِ مردان كيرِ خر

هركه نامردى كنذ در راهِ دوست * رهزنِ مردان شذ و نامرد اوست

( 3 / 219 ) همچنان « 17 » ولد فرموذ كه پيوسته جدّم مولاناى بزرگ عظّم اللّه ذكره با مريدان و اصحاب خوذ وصيّت مىكرد كه فرزندم

. . . . . . . . . .

( 3 / 208 ) 87 ب B 80 آ K 153 762 , I , H ; 033 , I , T

( 1 ) درين KB : در Z - - ( 2 ) كه ZB : - K - - ( 3 ) كرده ZK : كرد B - - ( 5 ) اى ZK : - B - - ( 7 ) خايها را BZ : خايها K - - ( 8 ) عزيز KB : عزيزى Z - - ( 9 ) مىكويند ZK : + و B - - ( 10 ) راست ZK : درست B - - ( 11 ) خواهذ Z : خوذ K ( 17 ) همچنان . . . ص 302 / 16 او بوذه : مؤلف يا راوى ذرين روايت اشتباه كرده است ، زيرا كه وفات شمس الائمهء سرخسى در ميان 483 - 500 ه / 1090 - 1106 است ( ر . ك . به nnamlekcorB , G ، ج 1 ، ص 460 ، S ، ج 1 ، ص 638 ) ، بنابراين دختر او مادر مادر مولانا نتواند شد ( ر . ك . به T ، ج 1 ، ديباجه ص VXXL ) .