مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٩٧

الحكاية

دريافتن ؛ « 1 » خذا فرموذ كه اى بندگان زينهار زينهار ياذ من بسيار كنيذ تا صفائى حاصل شوذ ؛ چندانك صفا بيشتر ، پرتو نور حق در آن دل بيشتر ؛ همچنانك تنور نانبا چندانك گرم باشذ نان را قبول كنذ و چون سرد شوذ قبول نكنذ

( 3 / 213 ) همچنان حضرت سلطان ولد فرموذ كه روزى پذرم در مدرسه معانى مىفرموذ ؛ گفت : مريد راستين آنست كه شيخ خوذ را بالاى همه دانذ ، چنانك شخصى از مريد ابا يزيد پرسيذه است كه شيخ تو بزرگست يا ابو حنيفه ؟ گفت شيخ من ؛ گفت : ابو بكر بزرگست يا شيخ تو ؟ گفت : شيخ من و تمامت صحابه را مىشمرد و گفت : « 9 » محمّد بزرگست يا شيخ تو ؟ گفت : شيخ من ، گفت : خذاى تعالى بزرگست يا شيخ تو ؟ گفت : خذاى را من در شيخ ديذم ، غير شيخ خوذ من چيزى ديگر نمىدانم ، همه شيخ خوذ را مىدانم ؛ همچنان « 12 » از ديگرى پرسيذند كه خذاى تعالى بزرگست يا شيخ تو ؟ گفت :

در ميان اين دو بزرگ هيچ فرقى نيست ؛ « 14 » عارفى ديگر گفته است كه ازين دو بزرگ بزرگترى « 15 » مىبايذ تا توانذ فرقى كردن

شعر ( رمل )

چون « 17 » خذا اندر نيايذ در عِيان * نايبِ حقّند اين پيغامبران

نى غلط گفتم كه « 18 » نايب با منوب * گردو پندارى قبيح آيذ نه خوب

. . . . . . . . . .

( 3 / 213 ) Z 85 ب B 79 ب K 150 362 , I , H ; 423 , I , T

( 1 ) دريافتن K : يافتن Z - - ( 9 ) و كفت . . . ديذم ZK : - B - - ( 12 ) همچنان KB : - Z - - ( 14 ) نيست ZK : نى B - - ( 15 ) بزرك‌ترى KB : بزرك‌تر Z - - ( 18 ) a كه ZK : - B ( 17 ) چون . . . خوب : NM ، ج 1 ، ص 42 / 673 - 674 ؛ AM ، ص 18 / 5 - 6