مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٩٣

الحكاية

شعر ( رمل )

چرب و شيرين مىنمايذ پاك و خوش * يك شبى بگذشت و با تو شذ پليذ

چرب و شيرين از غذاى روح خوار « 3 » * تا پَرَت بررويذ و دانى پريذ

ياران باسرهم غريو برآوردند ؛ باز برخاست و بسماع شروع فرموذ ؛ ياران عزيز چنان گفتند كه « 5 » چون از آن سماع فارغ شذ بيرون آمذ و بحمّام درآمذ و در خزينهء حمّام هفت شبانروزى نشسته بوذ و كسى را زهرهء آن نبوذ كه از سردابه تا اندرون درآيذ ؛ اصحاب از گريه و افغان بىطاقت گشتند كه اين چه رياضت و مجاهدتست « 8 » ؛ باتّفاق به حضرت سلطان ولد لابها كردند كه والد خوذ را از آن استغراق باز آرذ و همچنان در آن وقتى كه لا يسعنى فيه ملك مقرّب و لا نبىّ مرسل بوذى ، جز حضرت ولد را مجال مقال نبوذى ، چون حضرت ولد بحمّام « 12 » درآمذه « 13 » پيش خزينه زاريها كرد ، حضرت مولانا سر از دريچهء خزينه بيرون كرده فرموذ كه بهاء الدين چونست ؟ ياران مشتاق ما « 14 » شذند ؟ ولد سرنهاذه « 15 » روى بر قدم پذر مىماليذ و مىناليذ ؛ نى نى بلك مىباليذ ؛ ياران شاذيها كردند و به قوّالان فرجيها بخشيذند ؛ بيرون آمذه بسوى مدرسه روانه شذ و خلايق عالم در پى او و اين بيت را گفت : « 16 »

شعر ( رجز )

از روى همچون آتشم حمّامِ عالم گرم شذ * بر صورتِ گرمابهء چون كوذكان كمتر گرى

. . . . . . . . . .

( 3 ) a خوار KB : خور Z - - ( 5 ) كه ZK : - B - - ( 8 ) مجاهدت KB : مجاهد Z - - ( 12 ) به حتمام ZK : در حمام B - - ( 13 ) درآمذه Z : درآمذ KB - - ( 14 ) ما KB : - Z - - ( 15 ) سرنهاذه ZB : سر نهاد K - - ( 16 ) كفت Z : مىكفت KB