مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٩٢
الحكاية
چند از مدرسهء قره‌طائى بيرون آمذه از سر امتحان سؤال كردند كه « 1 » رنگ سگ « 2 » اصحاب الكهف چگونه بوذ ؟ فرموذ كه زرد بوذ ؛ زيرا كه عاشق بوذ و هميشه رنگ عاشقان زرد باشذ چنانك رنگ من ؛ سر نهاذند و مريد شذند
( 3 / 207 )
الحكاية
الحكاية
: « 5 » / ثقات روات حكايت چنان « 6 » كردند كه شبى معين الدين پروانه رحمه اللّه جهت مولانا سماع عظيم ساخته بوذ و اجتماع اكابر كرده ، بعد از آن كه سماع فروداشت كرد و جماعت كبار سفره را خورده متفرّق گشتند و اصلا مولانا انگشت مبارك در طعام نكرد ؛ پروانه را آتش درنهاذ افتاذه برابر شمع مولانا پروانه‌وار مىسوخت ؛ فرموذ كه در كاسهء چينى جلاب شراب حمّاض ساخته پيش آوردند ؛ بر دست گرفته به حضرت مولانا عرضه داشت تا مگر كفچهء بخورذ ؛ دم بدم مىگفت « 12 » كه اين شربت از وجه حلالست ؛ همچنان حضرت مولانا كفچه را برمىگرفت و تا نزديك دهان مبارك برده باز در كاسه مىنهاذ تا چند بار و بمعانى مشغول مىشذ و خدمت پروانه شمع‌وار اشكها « 15 » مىريخت تا نزديك سحرگاه درين جزر و مد بوذند ؛ آخرالامر محاسن مبارك خوذ را بگرفته فرموذ كه امير معين الدين از ريشم شرم نمىدارى كه مرا محتاج قدمگاه مىكنى و گفت :
( 3 / 207 ) Z 84 آ B 78 آ K 147 952 , I , H ; 813 , I , T
( 1 ) كه ZK : - B - - ( 2 ) سك KB : - Z - - ( 5 ) الحكاية KB : همچنان - - ( 6 ) چنان KB : چنين Z - - ( 12 ) مىكفت B : كفت ZK - - ( 15 ) اشكهامى KB : اشكهاى Z