مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٨٩

الحكاية

شعر ( رجز )

كعبه طواف مىكنذ بر سرِ كوى يك بتى * اين چه بتست اى خذا اين چه بلا و آفتى

ماهِ درست پيشِ او قرصِ شكسته بستهء * بر شكَرَش نباتها چون مگسيست زحمتى

جمله ملوكِ راهِ دين جمله ملايكِ امين * سجده‌كنان كه اى صنم بهرِ خذاى رحمتى

اهلِ هزار بحر و كف گوهرِ عشق را صدف * ز آن سوى عزّت و شرف سخت بلندهمتى

اوست بهشت و حورِ خوذ شاذى و عيش و سورِ خوذ * در غلباتِ نورِ خوذ آه عظيم آيتى

بشنو اين خطاب را ساخته شو جواب را * ذرّه مر آفتاب را گشت حريف با بتى

اى تبريزِ مرحمت « 14 » شمسِ هزار مكرمت * گشته سخن سبو صفت بريم بىنهايتى

( 3 / 204 ) همچنان « 16 » فقير آن سرى ، فقيه سراج الدين تترى رحمة اللّه عليه كه از كبار ياران بوذ روايت كرد كه روزى حضرت مولانا مرا فرموذ كه حاضر باش كه امشب ترا در كنار خواهم گرفتن ؛

. . . . . . . . . .

( 3 / 204 ) Z 85 ب B 78 آ K 145 752 , I , H ; 613 , I , T

( 14 ) مرحمت K : محرمت Z - - ( 16 ) همچنان KB : الحكاية Z