مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٨١

الحكاية

شعر ( هزج )

نوريست ميانِ شعر احمر * از ديذه و هم ز « 2 » روح برتر

خواهى « 3 » خوذ را بذو « 13 » بدوزى * برخيز و حجابِ نفس بر در

آن روح « 4 » لطيف صورتى شذ * با ابرو « 5 » و چشم و رنگِ اسمر

بنموذ خذاى بىچگونه * بر صورتِ مصطفى پيمبر

آن صورت او فناى صورت * و آن نرگسِ او چو روزِ محشر

هرگه كه بخلق بنگريذى * گشتى ز خذا گشاذه صذ در

چون صورتِ مصطفى فنا شذ * عالم بگرفت اللّهُ « 8 » اكبر

و فرموذ كه در خواب جامهء سرخ پوشيذن يا سرخى ديذن عيش است و فرح ، سبزى ديذن زهدست ، سپيذى تقواست ، كبوذى و سياه ماتم و غم و اللّه اعلم

( 3 / 193 ) همچنان منقولست كه روزى حضرت مولانا در مجمع پروانه عند الحضور الصدور و اكابر الجمهور در اثناء معرفت فرموذ كه اللّه تعالى موجود عند الناظر فى صنعه ؛ مفقود عند الناظر فى ذاته ؛ لا يصل الى غير اللّه الّا بالصبر عليه ؛ اللّه اظهر من الشمس ، فمن طلب البيان بعد العيان فهو فى الخسران

شعر ( رمل )

هركه بر هستى حق جويذ دليل * او زيانمندست اعْمَى و ذليل

. . . . . . . . . .

( 3 / 193 ) Z 81 ب B 76 آ K 140 152 , I , H ; 803 , I , T

( 2 ) b ز KB : - Z - - ( 3 ) a خواهى BK : + كه ZHK - - ( 13 ) بذو KB : برو Z - - ( 4 ) a روح KB : نور Z - - ( 5 ) b ابرو . . . رنك BK : ابرو چشم رنك Z - - ( 8 ) اللّه ZB : إله KhZ