مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٦٥

الحكاية

در دهان كرده پارهء به من نيز داذند و من دست بر دامن « 1 » مولانا زذم كه از بهر خذا از شهر قونيه‌ام و عيالمند ، از قافلهء حاجيان مهجور مانده « 3 » راه را نمىدانم ؛ فرموذ كه چون « 2 » همشهرى منى هيچ غم مخور ؛ بعد از آن گفت كه چشمهات « 4 » بهم كن ! بعد از لحظهء « 5 » چون چشمها را « 6 » باز كردم خوذ را در ميان قافله ديذم

شعر ( رمل )

گر بمانذ عاشقى از كاروان * خضر آيذ بر سرِ ره رهبرش

و من اين واقعه را بجميع حاجيان بازگفتم و تاريخ روز را نبشته در آن جايگاه به صذهزار جان و دل بنده و مريد شذم و در وقت وصول تمامت حجّاج بارشاد آن جوان سرها باز كرده ارادت آوردند

( 3 / 173 ) همچنان « 11 » ملازمان حضرت كثّر اللّه امثالهم چنان « 12 » روايت كردند كه روزى حضرت مولانا از در حمّامى مىگذشت ؛ از ناگاه كلخن تاب حمّامى سر « 13 » در پى مولانا كرده لابه‌هاى عظيم نموذ كه مقلّ الحالم و مردى صاحب عيال و از دنياوى هيچ ندارم ؛ البتّه من خواهم كه مولانا به من چيزى دهذ ؛ فرموذ كه دهان باز كن ! همانا كه « 16 » چون دهان باز كرد مولانا مشت خوذ را در دهان او كرده ؛ كلخن تاب زوذزوذ در دامن خوذ فروريخت ، مىبينذ كه بيست دينار زر سرخ بوذ مضروب و مسكوك ؛ چه هنوز

. . . . . . . . . .

( 3 / 173 ) Z 76 ب B 72 ب K 129 732 , I , H ; 092 , I , T

( 1 ) بر دامن Z : به دامن BK - - ( 3 ) مانده BK : مانده‌ام Z - - ( 2 ) چون BZ : - K - - ( 4 ) چشمهات ZK : چشمها B - - ( 5 ) : بعد از لحظهء Z : - BK - - ( 6 ) چشمها را BK : چشمها Z - - ( 11 ) همچنان BK : - Z - - ( 12 ) چنان ZK : + چنان B - - ( 13 ) سر B : - ZK - - ( 16 ) همانا كه BK : همانا Z