مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٥٩

الحكاية

تير باران كنند همه را دستها بسته شذ ؛ « 1 » چندانك مىكوشيذند كشيذن كمان ممكن نشذ ؛ بر اسبان سوار شذه بر بالاى تل مىتاختند و اسبان را گرم مىكردند ؛ اسبى از آن جملة گامى پيش ننهاذ و اهالىء شهر اين قدرت را از بالاى برج تفرّج مىكردند و تكبيرها و فرياذها به عيّوق مىرسانيذند ؛ چون به خدمت باجو « 5 » اين حكايت را عرضه داشتند بنفسه برخاسته « 4 » از در خيمه بيرون آمذ ، تير و كمان خواسته تيرى بجانب او پرّان كرد « 6 » ؛ همانا كه تير « 7 » بازگشته در ميان لشكر افتاذ ؛ تا سه نوبت « 8 » سوار شذه اسب را پيش راند ، ديذ كه هيچ نمىروذ از غايت غيظ و غضب پياذه گشته روان شذ ؛ بقدرت قادر كن فيكون هر دو پايش بسته شذه « 9 » نتوانست جنبيذن ؛ گفت : آن مرد « 10 » به حقيقت از آن يرتغانست از خشم او پرهيز بايذ كردن و در هر شهرى و ولايتى كه چنان مردى باشذ آن مردم اصلا مغلوب ما نشوند

( 3 / 168 ) همچنان حضرت مولانا هم « 13 » در حقّ مذكور بارها مىفرموذ « 14 » كه باجو ولى « 16 » بوذ ، ولى نمىدانست « 15 » ؛ چون آن عظمت و كرامت را ديذند باجو گفت : بعد اليوم تا محاربه و مقاتله نكنند ؛ آن بوذ كه از سر شهر برخاسته بصحراى فلوباط فروذ آمذند ؛ تمامت اكابر و اعيان شهر به خدمت سلطان اسلام آمذه به حضرت مولانا آمذند و عذرها خواسته شكرها كردند و مالهاى بىحدّ جمع آورده از نقود و اجناس

. . . . . . . . . .

( 3 / 168 ) Z 75 آ B 70 ب K 128 - , I , H ; 482 , I , T

( 1 ) شذ Z : شده BK - - ( 5 ) باجو ZK : + خان B - - ( 4 ) برخاسته BK : برخاست Z - - ( 6 ) كرد ZK : كرده B - - ( 7 ) تير ZK : + راست نرفته B - - ( 8 ) نوبت BZ : + باز K - - ( 9 ) شده BK : - Z - - ( 10 ) آن مرد ZB به حقيقت K - - ( 13 ) هم B : - ZK - - ( 14 ) مىفرمود BK : فرموذ Z - - ( 15 ) ولى نمىدانست . . . ص 264 / 22 افطار ZB : - K ( آن ورقها كه داراى اين قسمند افتاده‌اند ) ( 16 ) ولى B : - Z