مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٤٢

الحكاية

و اهل معنى را متابعت حضرت رسول اللّه از جملهء واجباتست ؛ چه او قسم ياذ مىكنذ كه و اللّه ما عمّرت شبرا و لا ادّخرت تبرا ؛ چون از بندگى مولانا بيرون آمذ « 3 » بسراى خوذ رفت ؛ از مال جزيه سه هزار دينار در كيسها كرده با نوّاب خوذ ارسال كرد تا ياران بحمّام دهند و حضرت مولانا قبول نكرد و انفعال عظيم نموذ ؛ فرموذ كه « 5 » ما از كجا و شنقصهء دنيا از كجا ؟

شعر « 7 » ( هزج )

من همچو منى خواهم من سيم‌تنى خواهم * بيزارم از آن زشتى كو سيم و درم دارذ

همچنان گرفتند و باز بردند ؛ آخرالامر حضرت سلطان ولد شفيع گرفته گفت : تا حضرت مولانا رضا دهذ و اجازت فرمايذ كه پهلوى مدرسهء عامره خانهء چند « 12 » درويشانه « 13 » بىتكلّف جهت خدمتگاران عمارت كنذ ؛ به اجازت و اشارت حضرت ولد خانه‌ها را بنياذ كردند

( 3 / 153 ) همچنان خدمت سيّد الصلحا ولىّ مستور شيخ بدر الدين نجّار مولوى كه در طهارت سريرت فرشته خلقت بوذ ؛ حكايت كرد كه من مراهق گشته بوذم و در خدمت نجّاران « 16 » حاذق در آن خانه‌ها كار مىكردم چون سقف تابخانه را پوشانيذند و بسقف صفّه بزرگ مشغول گشتند مجموع درختان را پيموذه اندازه گرفتند ؛ مگر كه تيرى از آن جملت نيم‌گز كوتاه آمذ ؛ چندانك در شهر بدل آن را طلب كردند

. . . . . . . . . .

( 3 / 153 ) Z 70 آ B 65 ب 812 , I , H ; 462 , I , T

( 3 ) آمذ Z : آمده B - - ( 5 ) كه Z : - B - - ( 7 ) شعر Z : - B - - ( 12 ) چند Z : + براى B - - ( 13 ) درويشانه Z : درويشان B - - ( 16 ) نجاران Z : نجارانى B