مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٣٩

الحكاية

گفت : ايشان خشنوذ شذ كه ديذه ناديذه آوردند ، اكنون نامباركست آن تبديل مثنوى و تحريف كلمهء انّا نَحْنُ مُصْلِحُونَ أَلا إِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدُونَ ( 2 / 11 - 12 ) چنانست كه چنگال درنهاذند و اعضا و شكم فرومىتراشند به ناخن ، و گوشت را برمىدرّند ؛ آن دستار چنين مىبايذ ؛ چنين مىبايذ « 5 » ، اندرين كناره مىبايذ او « 6 » كه اينجاش استانيذ ، قادرست كه او را ماه كنذ و آن ماه را آفتاب كنذ و آن آفتاب را چيزى لطيف‌تر و نافعتر ، و اللّه اعلم

( 3 / 152 )

الحكاية

الحكاية

: همچنان كبار اخيار اصحاب روايت كردند كه خدمت امير يگانه ، مقبول الاولياء ، تاج الدين معتز الخراسانى رحمه اللّه كه « 9 » از خواصّ مريدان حضرت بوذ و اميرى معتبر و مردى بوذ صاحب خيرات و حبرت ؛ چه در ممالك روم مدارس و خوانق و دارالشفاء و رباطها بنياذ كرده است و حضرت مولانا از جميع امراى سلطان « 12 » او را دوست‌تر داشتى و بذو همشهرى خطاب كردى و آن روز كه مذكور در حضور مولانا تشريف داذى « 14 » اصحاب شاذيها كردندى و چون حضرت مولانا او را طالب صادق و مستسقى آب حيات و جلاب « 15 » معانى مىديذ در شرح حقايق معارف گرمتر مىشذ و اسرار غريب مىفرموذ ؛ مگر روزى بنا بر سيرت قديم خوذ به زيارت آمذه بوذ ؛ حضرت مولانا « 16 » فرموذ كه كسانى ( كه ) از هستى خوذ بكلّى نرسته‌اند و از خوذىء خوذ نگذشته‌اند « 19 » و دم از عالم نيستى مىزنند مثالشان چنانست كه يكى در

( 3 / 152 ) Z 69 ب B 64 ب 992 , I , H ; 162 , I , T

( 5 ) چنين مىبايذ Z : - B - - ( 6 ) او Z كه B - - ( 9 ) رحمه اللّه كه Z : - B - - ( 12 ) سلطان Z : - B - - ( 14 ) داذى Z : كردى B - - ( 15 ) جلاب B : جذاب Z - - ( 16 ) مولانا Z : - B - - ( 19 ) نكذشته‌اند B : نكذشته Z