مناقب العارفين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٢٢

الحكاية

و چون خدمت شما را از غوامض اسرار اولياء حظّى نيست لازم نيايذ نفى حال ايشان كردن و خوذ را در معرض هلاك انداختن ؛ ولى « 2 » اگر در حقّ ايشان اعتقادى بندى و صدقى ورزى ترا در روز جزا وزرى نباشذ بلك ورزى و پناهى با شذت و شفيع شفيق تو شوند ؛ فى الحال برخاست و سر و از كرده استغفار نموذ و از آن بىادبى توبه كرده « 5 » مريد مخلص شذ

( 3 / 132 ) همچنان ولىّ اللّه على العيان ، سراج الدين مثنوىخوان ، رحمة اللّه عليه از حضرت چلبى حسام الدين قدّس اللّه سرّه روايت چنان كرد كه روزى يكى را از مريدان خوذ سوگند مىداذ كه به كار نامشروع مشغول نشوذ و بر سر رحل الهى نامهء حكيم را پوشانيذه پيش آوردند ؛ در حال حضرت مولانا از در درآمذه پرسيذ كه چه سوگندخوارگيست ؟ چلبى فرموذ كه فلانى را از تهتّك سوگند مىدهم « 12 » ؛ ترسيذم كه بمصحف سوگندش دهم ، الهىنامه را روپوش كردم ؛ فرموذ كه و اللّه اين قوىتر مىگيرذ ؛ از آنك صورت قرآن بر « 14 » مثال ماست است و اين معانى روغن و زبدهء آن

( 3 / 133 ) همچنان شهاب الدين گوينده و عثمان قوّال رحمهما اللّه از مقبولان مقبل بوذند ، چنان روايت كردند كه روزى در مدرسه سماع عظيم بوذ و حضرت مولانا از حدّ بيرون شورها كرده دم بدم تا تخت گويندگان مىآمذ و منحنى گشته عذرها مىخواست ، باز تواجد مىنموذ و عذرها مىخواست كه شما را عالم نازكيست ، بس باشد و اصحاب را

. . . . . . . . . .

( 3 / 132 - 133 ) Z 64 ب - 65 آ B 60 آ 302 , I , H ; 242 , I , T

( 2 ) ولى Z : بلى B - - ( 5 ) كرده Z : كردى B - - ( 12 ) مىدهم B : + سوكند مىدهم Z - - ( 14 ) بر B : - Z